Chapter Title : പേടി പ്രണയമായി 5 [മരുമകൾ]

ഞങ്ങൾ വന്നത്. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒന്നും അറിയാത്ത എന്റെ പാവം മകനെ കുറെ തെറി പറഞ്ഞു. ഞങ്ങടെ ഫസ്റ്റ്നൈറ്റ് മുടക്കിയ ദേഷ്യം മൊത്തം ഞാൻ മനസ്സിൽ അവനെ തെറി പറഞ്ഞു തീർത്തു. അച്ഛനും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും മനസ്സിൽ.

ഒരു മണിക്കൂർ കയിഞ്ഞ് അവൻ കരഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ ഇലയിട്ടിട്ട് വെച്ചിട്ട് സദ്യ ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞ അവസ്ഥ ആയി.

അതിന്റെ എല്ലാ നിരാശയും അച്ഛന്റെ മുഖത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങിനെ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ ലോഡ്ജിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോളേക്കും അവൻ കരച്ചിൽ ഒക്കെ മാറി കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എനിക്ക് അത് കണ്ടപ്പോൾ ദേഷ്യം തോന്നി. എന്റെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം ഇല്ലാതാക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നോ ഇവൻ അപ്പോൾ കരഞ്ഞത്.

അങ്ങിനെ അമ്മ പോയ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ തിരക്കി. പോയ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഭംഗിയായി നടന്നെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും നടക്കാതെ പോയ ആ കാര്യം മനസ്സിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എനിക്ക് അച്ഛനെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് സന്തോഷപ്പെടുത്തണം എന്ന് തോന്നി. കാരണം അച്ഛൻ നല്ല നിരാശ ഉണ്ട് എന്നെ കളിക്കാൻ പറ്റാത്തതിൽ. കാരണം എന്തെന്നാൽ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല എന്ന് ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞതാണ്. അത് കൊണ്ട് ഇനി ഇത്പോലെ എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറഞ്ഞു പുറത്ത് പോകണം എന്നാലേ അച്ഛനും എനിക്കും തമ്മിൽ ഇണചേരാൻ കഴിയു....

ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം ഒന്നും കഴിച്ചില്ലായിരുന്നു. മോൻ കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് വേഗം ഇങ്ങു പോന്നതാണ്. ആ സമയത്ത് മോനെ മനസ്സിൽ ഞാൻ തെറി പറഞ്ഞെങ്കിലും മോനോട് എനിക്ക് നല്ല