Chapter Title : പേടി പ്രണയമായി 7 [മരുമകൾ]

സങ്കടത്തോടെ എന്നെ നോക്കി നിൽപ്പാണ്. അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കും സങ്കടം ആയി. അമ്മ റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അച്ഛൻ മാത്രമേ ഹാളിൽ ഒള്ളു. ഞാൻ അച്ഛന് ഒരു പ്ലെയിങ് കിസ്സ് കൊടുത്തിട്ട് വാതിൽ അടച്ചു. പാതിവഴിയിൽ നിന്ന് പോയ ഞങ്ങടെ ഇന്നത്തെ കലാപരിപാടികൾ ഓർത്ത് എനിക്ക് സങ്കടം വന്നെങ്കിലും. അമ്മയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉള്ള സപ്പോർട്ട് കണ്ടത് കൊണ്ട് ഏറെ സന്തോഷവും ആയി. ഇനോയിപ്പോ അമ്മയെ പേടിക്കണ്ടല്ലോ.. ഏട്ടനേം സീമയേം കണ്ണ് വെട്ടിച്ച ഞങ്ങക്ക് സുഖമായി പരിപാടി നടത്തം പിന്നെ അമ്മേടെ കാവലും ഞങ്ങടെ കളിക്ക് ഉണ്ടാവും.

അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു പോയ ആദ്യം സങ്കടവും പിന്നീട് സന്തോഷവും നൽകിയ മുഹൂർത്തങ്ങളെ ഓർത്ത് ഞാൻ എന്റെ പൂറിൽ അച്ഛന്റെ വലിയ കുണ്ണയെ ഓർത്തു വിരൽ ഇട്ട് കിടന്നുറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് ഞായർ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കല്യാണം ഉണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ തന്നെ അതിനുള്ള ഒരുക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു എല്ലാരും. എല്ലാരുംകൂടി ആണ് പോകുന്നെ. ഏകദേശം ഒരുമണിക്കൂർ യാത്ര ഉണ്ട് കല്യാണ വീട്ടിലേക്ക്. അമ്മയുടെ അടുത്ത കുടുംബം ആണ്. അത്കൊണ്ട് അമ്മക്ക് എല്ലാരും പോകണം എന്ന് വാശി ആയിരുന്നു.

അങ്ങിനെ ഒരു 10 മണി കഴിഞ്ഞു കാണും ഞങ്ങൾ കല്യാണത്തിന് പോകാൻ ഒരുങ്ങി. ഏട്ടൻ ആണ് കാർ ഓടിക്കുന്നത്. അച്ഛൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അച്ഛൻ മുന്നിൽ ഇരുന്നോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാൻ പിറകിൽ ഇരുന്നു. എന്നാൽ പിള്ളേർക്ക് മുന്നിലെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കണം എന്ന് ഒരേ വാശി. അവരുടെ വാശി കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അവർ രണ്ട് പേരും മുന്നിൽ ഇരിക്കട്ടെ ഞാൻ പിറകിൽ ഇരുന്നോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു.