Chapter Title : പേടി പ്രണയമായി 8 [മരുമകൾ]

അച്ഛൻ : അവരൊക്കെ വല്യ വീട്ടിൽ ഉറങ്ങുന്നവർ അല്ലെ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ കിടന്നൽ ഉറക്കം കിട്ടില്ല എന്ന് തമാശ രൂപേണ പറഞ്ഞു

അച്ചൻ : ഏയ് അതൊന്നും അല്ല

ഞാൻ : പിന്നെന്താ അച്ഛന് പ്രശ്നം. ഇന്ന് ഇവിടെ നിന്നോ.. ഇനിയിപ്പോ ഒറ്റക്ക് അവിടെ പോയി നിന്ന് രാത്രി വല്ലോം സംഭവിച്ചാൽ ആര് അറിയാൻ ആണ്

അമ്മ : മോൾ ഇന്ന് താഴെ കിടന്നോ.. അച്ഛന് ബെഡ് റെഡി ആക്കി കൊടുക്ക്

ഞാൻ : ശെരി അമ്മേ

അമ്മ : വണ്ടി ഒതുക്കി ഇങ്ങോട്ട് കേറിക്കോളൂ രാവിലെ പോകാം

ഒടുവിൽ എല്ലാരുടേം നിർബന്ധം കൊണ്ട് അച്ഛൻ വണ്ടി ഒതുക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

അമ്മ വന്ന് ബെഡ് ശെരിയാക്കി. അപ്പോൾ അച്ഛൻ റൂമിലേക്ക് കയറി വന്നു.

അമ്മ : ദാ ഇവിടെ റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് കിടന്നോളു

അച്ഛൻ : അയ്യോ വേണ്ട ഞാൻ കുട്ടികളോടൊപ്പം നിലത്ത് കിടന്നോളം മോൾക്ക് വയ്യാത്തത് അല്ലെ അവൾ ബെഡിൽ കിടക്കട്ടെ

അങ്ങിനെ അച്ഛൻ നിലത്ത് മക്കളെ കിടത്തിയിരുന്നു. അവരോടൊപ്പം നിലത്ത് കിടന്നു.

അമ്മ വെളിയിലേക്ക് പോയി

പാവം അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അറിയില്ലല്ലോ.. അവർ സ്വന്തം മകൾക്ക് വേണ്ടി കിടക്ക വിരിക്കുവാണെന്ന്. സ്വന്തം മകളെ കളിക്കാൻ അമ്മായി അച്ഛന് വഴി ഒരുക്കുവാണെന്ന്. അവർക്ക് അച്ഛനെ നല്ല വിശ്വാസം ആണ്. എന്നെയും. അത്കൊണ്ട് അവരുടെ മനസ്സിൽ മോശമായി ഒരു ചിന്തയും ഞങ്ങൾ ഒരു റൂമിൽ കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് വരില്ല എന്നുറപ്പാണ്.

അങ്ങിനെ അമ്മയും അച്ഛനും അവരുടെ റൂമിലും എന്റെ സ്വന്തം ഏട്ടനും ഭാര്യയും അവരുടെ റൂമിലും മുത്തശ്ശി ഹാളിലും കിടന്നു.

ഞാൻ വീണ്ടും പുറത്തിറങ്ങി വെള്ളം എടുക്കാൻ വേണ്ടി. അപ്പോൾ അമ്മയുടെ സംസാരം ഞാൻ കേട്ടു.

അമ്മ :മണിമാളികയിൽ കിടക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആണ്. ക്യാഷ് ഉള്ള ഒരു അഹങ്കാരവും ഇല്ലാതെ അല്ലെ നിലത്ത് കിടക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞത്.

എന്റെ അച്ഛൻ : അങ്ങേര് നല്ല മനുഷ്യൻ ആയത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ മോൾക്ക് അവിടെ നല്ല സൗഭാഗ്യവും ആണ്. എന്ത് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാലും നമ്മുടെ മോൾക്ക് അവർ