Chapter Title : പേയിങ് ഗസ്റ്റ് [Sharon]

യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ നല്ല മനസുള്ള ഒരാളെങ്കിലും അവരുടെ അരികിൽ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന്  തോനിക്കും വിധം  ഒരു മദ്ധ്യ വയസ്കൻ  ഫെമിത ടീച്ചറെ തോണ്ടി വിളികുന്നത് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു,

" മോളെ നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് കേറി നില്ക്  ഇനി സീറ്റ് ഒന്നും കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല "

അയാൾ ചരിഞ്ഞു നിന്നു  തന്റെ അരികി ലായി സ്ഥല മൊരുകി കൊടുത്തത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നി, ഇക്കാലത് ഒരാളെങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ മനസ് അറിവുള്ളവർ ആയിട്ട്....  ഫെമിതയ്ക്ക് പിറകിലായി  രേഷ് മയും  സ്ഥാനം പിടിച്ചു യാത്ര തുടർന്നു.  ടോപിലെ ബാറിൽ കൈ എത്തിപിടി ക്കാൻ ശ്രമിച്ച  രേഷ്മ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷി കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു കാരണം നീളം അധികം ഇല്ലാത്ത ഒരു ഉണ്ടച്ചി കുട്ടി ആയതു കൊണ്ടു തന്നെ അത് എത്തി പിടിക്കാനുള്ള നീളമൊന്നും രേഷ്മ ടീച്ചർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് തന്നെ... റോഡിലെ ഘട്ടറുകളും വളവുകളിലും ബസ്സ് ആടിയുലഞെങ്കിലും  ആ മധ്യ വയസ്കന്റെ  അരികിൽ അവൾ അനങ്ങാതെ സുരക്ഷിതയായി നില്കുന്നത്  ഞാൻ കണ്ടു.  ഫെമിതടീച്ചർ ബാറിൽ കൈ പിടിച്ചു  ഇളക്ക ങ്ങളിലും  ശരീരത്തെ ബാലൻസ് ചെയ്തു നിർ ത്തി .  ബസ്സ്‌ ഏറെ ദൂരം പിന്നിട്ടു അടുത്ത ടൗണിൽ എത്താൻ ഇനിയും സമയം ഏ റെയുണ്ട്.  ഇപ്പോ രേഷ്മ  അയാൾ ക്കരികിൽ ചേർന്നു തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്.  ഒരു നേരം എന്റെ നോട്ടം അവളോ ടു ചേർന്നു നിന്ന അയാളുടെ കൈക ളിലേക്ക് പോയി.  ഇതുവരെ അയാളെ കുറിച്ച് ഞാൻ  കരുതിയിരുന്ന എല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷത്തിൽ  ആവിയായി പോകും വിധം.