Chapter Title : പെയിന്റ് പണിക്കാരൻ രമേശൻ [സ്പൾബർ]

വൃത്തിയാക്കിത്തരാം”

“ അതൊക്കെ വൃത്തിയാക്കാമെടാ.. ആദ്യം നീ ഈ ചായ കുടിക്ക്” അവൾ ചമ്മലൊന്നുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ചായയും പഴംപൊരിയും മേശമേൽ വെച്ചു. “ ഇന്നെന്താ ചേച്ചീ.. പഴം പൊരിയൊക്കെ. ..”

“ ആ… ഇന്നൊരു സ്പെഷ്യൽ ദിവസമാടാ.. നീ കഴിക്ക്”

അവൻ കസേരയിലിരുന്ന് ചായ കുടിച്ചു. ഇടക്കവൾ ഇടം കണ്ണിട്ട് അവനെ നോക്കുന്നുണ്ട്. അവൾക്കവനോട് എന്തോ പറയാനുണ്ട്. പക്ഷേ എങ്ങിനെ പറയണം എന്നറിയില്ല. അവൾ നിന്ന് പരുങ്ങുകയാണ്. അവൻ മൂന്ന് പഴംപൊരിയും ചായയും കഴിച്ച് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴാണ് മേശയിലിരിക്കുന്ന വഴുതന കണ്ടത്.

നേരത്തേ കിടക്ക പിടിച്ചപ്പോൾ ചേച്ചി അവിടെ വെച്ചതാണ്. അവളത് എടുത്തില്ലേ? ഹേമവന്ന് പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസുമെടുത്തപ്പോൾ അവൻ വഴുതനയെടുത്ത് പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ട് കൊടുത്തു. പിന്നെ അവളെ നോക്കാതെ ഒരു ചൂലെടുത്ത് പൊടിയെല്ലാം അടിച്ചു വാരാൻ തുടങ്ങി.

ഹേമ വീണ്ടും ചമ്മി നാറി വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി. പുറത്തേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്ന് വഴുതനയെടുത്ത് നീട്ടിയൊരേറ്’. നാശം.. മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്തിനായിട്ട് ‘ഇനി നിന്നെയിവിടെ കണ്ട് പോകരുത്’ അവൾ കലിപ്പെല്ലാം വഴുതനയോട് തീർത്തു.

പാത്രം കഴുകുമ്പോൾ അവൾ ആലോചിച്ചു. എങ്ങിനെ അവനോട് ചോദിക്കും? ചോദിക്കാതിരിക്കാനും പറ്റില്ലല്ലോ? ഏതായാലും നാണം കെട്ടു. ഒന്നുകൂടി നാണംകെടാം. എല്ലാം തൻ്റെ മറവി കാരണമല്ലേ? അവൻ നല്ലവനാ. അവൻ്റെ മുൻപിൽ ഒന്നുകൂടി ചമ്മിയത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

അവൾ ശ്വാസം ഒന്നുള്ളിലേക്ക് ആഞ്ഞ് വലിച്ച് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. അവൻ മുറിയൊക്കെ തൂത്ത് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

“ ആ.. ചേച്ചീ.. നമുക്കാ കിടക്ക ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വരാം”

അവളെ കണ്ട് രമേശൻ പറഞ്ഞു. രണ്ടാളും ഹാളിൽ വന്ന് കിടക്കയെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്കിട്ടു’.

“ ചേച്ചീ.. നന്നായിട്ടില്ലേ.. പുറത്തേകെടുത്ത് ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നുകൂടി നന്നാക്കാമായിരുന്നു.”

അവൻ പറഞ്ഞു.

“ ഇതൊക്കെ മതിയെടാ.. ഇത് നന്നായിട്ടുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഒരു കാര്യം… പറയാൻ.. “

അവൾ നിന്ന് വിരകി.

“ എന്താ ചേച്ചീ.. എന്താ പറയാനുള്ളത്?”

അവളുടെ തുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് രക്തം ഇരച്ചു കയറി. “ അത്.. എൻ്റെ.. പാൻ്റീസ്..”

“ ഓ.. അതാണോ.. അത് വേണോ ചേച്ചീ.. അത് ഞാനെടുത്തോട്ടെ”

അത് കേട്ട് അവളുടെ കന്ത്