Chapter Title : പെയിന്റ് പണിക്കാരൻ രമേശൻ 2 [സ്പൾബർ]

അമ്മയും, ജിത്തു മോനും ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു ജഗ്ഗിൽ ചായയും കൊണ്ട് വന്ന് രമ്യയും ഇരുന്നു. പുട്ടും കടലക്കറിയുമായിരുന്നു. രമ്യ അതെല്ലാവർക്കും വിളമ്പി. രമേശൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. രമ്യയും എഴുന്നേറ്റ് പണിക്കിടാനുള്ള ഡ്രസ് ഒരു കവറിലാക്കി അവന് കൊടുത്തു. അമ്മയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ബൈക്കിനടുത്ത് വരെ രമ്യയും വന്നു. അവൾക്ക് ഒരു ഫ്ലൈയിംഗ്കിസ്സ് കൊടുത്ത്, അവൻ ബൈക്കെടുത്ത് ഓടിച്ച് പോയി.

ഹേമ പത്ത്മണിക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ദോശക്ക് മാവ് റെഡിയാക്കി വെച്ചു. ഉച്ചക്ക് നല്ലൊരു ചിക്കൻ ബിരിയാണിയുണ്ടാക്കാം. തങ്ങൾ രണ്ട് പേരല്ലേയുള്ളൂ. അതിനുള്ള ചിക്കനൊക്കൊ ഫ്രിഡ്ജിൽ കാണും.
അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു പരവേശമുണ്ട്. ഇടക്കിടക്കവൾ ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് തണുത്ത വെള്ളമെടുത്ത് കുടിച്ചു.
ആരെങ്കിലും അറിയുമോ എന്ന പേടിയോ,
സേതുവേട്ടനെ ചതിക്കുന്നതിലെ കുറ്റബോധമോ ഒന്നും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. രമേശൻ വന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ എങ്ങിനെയാണൊന്ന് തുടങ്ങിക്കിട്ടുക എന്നത് മാത്രമാണ് അവൾ ചിന്തിച്ചത്. തനിക്ക് പൂറ്റിൽ കടിയിളകി, അവനെക്കൊണ്ട് കടി മാറ്റാൻ പൂറും വടിച്ച് കാത്തിരിക്കുന്ന കാര്യം അവനറിയില്ലല്ലോ…
ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ എണ്ണമില്ലാത്തത്ര തവണ താൻ അവനെയോർത്ത് ബെഡ് ഷീറ്റ് മുഴുവൻ നനച്ച് കുതിർത്തതും അവനറിയില്ല.

അപ്പോഴാണവൾ വേറൊരു കാര്യം ചിന്തിച്ചത് . വേഗം മുറിയിലേക്ക് വന്ന് തൻ്റെ മദജലം വീണ് നനഞ്ഞ് കുഴഞ്ഞ ബെഡ് ഷീറ്റ് ചുരുട്ടിക്കൂട്ടിയെടുത്ത് വാഷിംഗ് മെഷീനിൽ കൊണ്ടിട്ടു. പിന്നെ അലമാരയിൽ നിന്നും അലക്കി മടക്കി വെച്ച പുതിയൊരു ഷീറ്റെടുത്ത് ബെഡിൽ വിരിച്ചു. തലയിണക്ക് പുതിയ കവറുമിട്ടു. ഒന്നാലോചിച്ച ശേഷം ലജ്ജയോടെ അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച്,
കട്ടിലിനടിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് വെച്ച ഒരു തലയിണ കൂടിയെടുത്ത് അതിനും പുതിയ കവറിട്ട് രണ്ടും ബെഡിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു. സേതുവേട്ടൻ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രമാണ് രണ്ട് തലയിണകൾ എടുക്കുന്നത്. പിന്നെ ഇപ്പോഴിതെന്തിനാ രണ്ടെണ്ണം എടുത്തതെന്ന് അവൾ കോരിത്തരിപ്പോടെ ഓർത്തു. അവനെ ഇവിടെ കിടത്തിയുറക്കാനാണോടീ നിൻ്റെ ഭാവം എന്നവൾ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. വൃത്തിയായി വിരിച്ച കിടക്കയിലേക്കവൾ കൊതിയോടെ നോക്കി. വെള്ളയിൽ ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള മനോഹരമായൊരു ബെഡ്ഷീറ്റാണത്.
കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ അതിൻ്റെ അവസ്ഥ എന്താകുമോ? എന്തോ?.. ഹേമ വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ബാക്കിയുള്ള പണിയിലേക്ക്