Chapter Title : ഫാഷന്‍ ഡിസൈനിംഗ് ഇന്‍ മുംബൈ 17 [അനികുട്ടന്‍]
രത്നങ്ങള്‍ എനിക്ക് കിട്ടണം. അത് കിട്ടിയാല്‍ നിനക്ക് നിന്‍റെ വഴി. ഞാന്‍ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു ഇന്ത്യ വിടും. പക്ഷെ നിന്‍റെ ഫ്രണ്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ആ രത്നങ്ങള്‍ എനിക്ക് കിട്ടിയേ പറ്റൂ.”
“അവളുടെ കയ്യില്‍ അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല. ഉണ്ടെങ്കില്‍ എന്നോട് അവള്‍ പറഞ്ഞേനെ.”
“അവള്‍ പഠിച്ച കള്ളിയാ. നിന്നോട് പറയാതെ അവള്‍ അവളുടെ അച്ഛന്‍റെ മാനേജരെ എവിടെക്കോ മാറ്റി. അയാള്‍ക്കറിയാം ആ ഡയമണ്ട്സ് എവിടെ ഉണ്ടെന്നു. നിന്‍റെ കൂട്ടുകാരി ആണെന്നുള്ള ഒരൊറ്റ പരിഗണനയിലാ അവളെ ഞാന്‍ ഒന്നും ചെയ്യാത്തത്. അതിനി അധികം നീ പ്രതീക്ഷിക്കണ്ടാ. എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവളില്‍ നിന്നും കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാന്‍ നോക്കു.”
“ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാം.”
“ശ്രമിച്ചാ പോരാ. നടന്നിരിക്കണം. ഓര്‍മ്മയുണ്ടല്ലോ നിന്‍റെ ഭാവിയും നിന്‍റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഭാവിയും എല്ലാം ആ ഡയമണ്ടുകളില്‍ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്.”
അയാള്‍ മേഡത്തിനെ വീണ്ടും ഭോഗിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മേഡം പുറത്തേക്കു പോയി.
അവന്‍ കതകു അടച്ചിരുന്നില്ല. വര്‍ഷങ്ങളായി ഞാന്‍ കാത്തിരുന്ന ആ അവസരം ഞാന്‍ മുതലാക്കി. മേഡത്തിനെ പണിഞ്ഞു തളര്‍ന്നു കിടന്നതിനാല്‍ അധികം ചെറുത്തു നില്‍പ്പിനു അയാള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവസാനം എന്‍റെ കലിയടങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്വാസം നിലച്ചു ഒരു പിണമായി അയാള്‍ മാറിയിരുന്നു.
അയാളെ അവിടെ അങ്ങനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയാല്‍ മേഡത്തിനു സംശയം തോന്നും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ആ ശവ ശരീരം കൂടി മറവു ചെയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ആ ശരീരവും ചുമന്നു തിരികെ ജീപ്പിനരുകില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു പോയി. അവിടെ അനിയുടെ ശരീരം കാണ്മാനില്ല. വേഗം തന്നെ ദാദ ഭായിയുടെ
💬 Comments
View all comments