Chapter Title : ഫാഷന് ഡിസൈനിംഗ് ഇന് മുംബൈ 17 [അനികുട്ടന്]
ഇഞ്ചക്ഷനും ഒക്കെ കൊടുത്തു. അവര് പോയി കുളിച്ചു തിരികെ വന്നപ്പോള് ആ ശരീരത്തില് മരുന്നും പുരട്ടിക്കൊടുത്തു. അവരുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരത്തില് ബെല്റ്റിന്റെ പാടുകള് കണ്ടപ്പോള് എന്തോ എനിക്കും വിഷമം തോന്നി.
പിന്നെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിറങ്ങി. ലക്ഷ്മി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി. acp വീട്ടിലേക്കും.
മേഡം എന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു. പക്ഷെ എന്നെ ബാബയുടെ അടുത്ത് വിട്ടാ മതി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് മേഡം ഒന്ന് ചൊടിച്ചു.
“നിനക്ക് ഇനിയും ശില്പയെ കാണാണ്ട് പറ്റില്ലേ?”
“മേഡം. എന്റെ ഓര്മ്മകളും ആരോഗ്യവും എന്നിലേക്ക് എത്തിച്ചത് അവളാണ്. നിങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ഓര്മ്മകളിലെ ചിതറിപ്പോയ കണ്ണികളാണ്. എനിക്ക് എല്ലാവരും വേണം.”
“അനീ. ഞാന് അങ്ങനെ ഒന്നും ഉദേശിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്.”
“മേഡം. നമുക്ക് പോകാം.”
അവരുടെ കാറില് ഇരിക്കുമ്പോള് ഞാന് അവരോടു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവരും. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ആ കണ്ണാടിയില് തൂങ്ങിയാടുന്ന മാലയിലെ ആമയുടെ പാവയില് എന്റെ കണ്ണുകള് ഉടക്കി. അതില് 136 എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നു. മറുപുറത്ത് B076CFWKXG എന്ന നമ്പരും.
ഞാന് അതില് തന്നെ നോക്കി. പല സംശയങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയി. പക്ഷെ ഞാന് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. എന്നെ ബാബയുടെ അവിടെ ഇറക്കി മേഡം ധ്രിതിയില് പോയി. ഒത്തിരി തിരക്കുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു അവിടെ കയറിയില്ല.
ഗേറ്റ് കടന്നു ഞാന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോള് മുറ്റത്തൊക്കെ കുറച്ചു പേര്. ഞാന് ഇത് വരെയും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആള്ക്കാര്. ചിലര് അവിടെ അവിടെ നില്ക്കുന്നു. എന്തൊക്കെയോ പരസ്പരം കുശു കുശുക്കുന്നു. ചിലര് അവിടെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ ഉറക്കെ പറയുന്നു. പക്ഷെ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാക്കാന് പറ്റുന്നില്ല. അവര് എന്താണ് സംസാരിക്കുന്നത്. എന്നെ കണ്ടപ്പോള് സംസാരം നിര്ത്തി അവരെല്ലാം തുറിച്ചു നോക്കാന് തുടങ്ങി.
ആരാണിവര്? ഞാന് സംശയിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു കയറി. നേരെ പോയത് ശില്പയുടെ അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ആയിരുന്നു. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള് മേനോന് അങ്കിളും ശില്പയുടെ അമ്മയും കൂടി എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു. മേനോന് അങ്കിള് ആംഗ്യത്തിലൂടെ എന്തൊക്കെയോ കാണിക്കുന്നു. അത് അവര് എന്താണെന്ന് പറയുന്നു. കൊള്ളാം നല്ല കളി. ഞാന് ശില്പയെ അവിടെ നോക്കി. കണ്ടില്ല. അവരെ ശല്യം
💬 Comments
View all comments