Chapter Title : ഫാഷന് ഡിസൈനിംഗ് ഇന് മുംബൈ 13
ബാഗില് നിന്നും ഒരു കറുത്ത ബ്ലാക്ക് ബെറി എടുത്തു നീട്ടി. “ഇത് അനിയുടെയാ... ഇതില് നമ്പര് ഉണ്ട്. “
“ഈ മൊബൈല് മേഡത്തിന്റെ കയ്യില് എങ്ങനെ വന്നു? “ ബാബ വിടാന് ഭാവം ഇല്ല.
“അത്....അത്..... ഹം...ഹ്മം.....അനി അന്ന് ഓഫീസില് മറന്നു വച്ചതാണ്. “
പിന്നെ ബാബ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ആ നമ്പറില് വിളിച്ചു അച്ഛനോട് ഇന്ഗ്ലിഷില് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു.
എന്നിട്ട് ഫോണ് എന്റെ കയ്യില് തന്നു.
“ഹലോ...
മോനെ.....അമ്മയാടാ...... “
“അമ്മ.....അമ്മാ... “
“മോന് എന്ത് പറ്റിയെടാ..... “
പിന്നെ ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചില്. ഞാന് ഫോണ് ബാബയുടെ കയ്യില് കൊടുത്തു. അദ്ദേഹം അത് വാങ്ങി വീണ്ടും സംസാരം തുടര്ന്നു.
എനിക്ക് ആകെ ഭ്രാന്തു പിടിക്കുന്നു. അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഓര്മ വരുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റെ മുന്പില് ഇരിക്കുന്ന എന്റെ MD എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഈ സ്ത്രീയെ എനിക്ക് ഓര്മ വരുന്നു. അതും വൃത്തികെട്ട ഒരോര്മ്മ. പക്ഷെ അതിലേക്കൊന്നും ഇവര് പോകുന്നില്ല. അല്ലെങ്കില് അവര്ക്ക് അതെ പറ്റി യാതൊന്നും അറിയില്ല. എന്റെ താളം തെറ്റിയ മനസ്സ് പടച്ചെടുത്ത ഒരു ഓര്മ ആയിരിക്കും അത്. അല്ലാതെ ഇത്രയും ബോള്ഡ് ആയ ഒരു സ്ത്രീയെ പാലഭിഷേകം നടത്താനൊക്കെ ഞാന് ആരാ?
ഞാന് മേഡത്തെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവര് എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. ആ മുഖത്ത് ഒരു വിഷാദം. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതില് അവര്ക്ക് ദുഃഖം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.
“ആ അനി.... നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും നാളെ ഇങ്ങോട്ട് വരും. നമുക്ക് നോക്കാം“.
“ആ ബാബ...എന്നാല് ഞാന് ഇറങ്ങട്ടെ....എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില് വിളിച്ചാല് മതി. ഞാന് പോയിട്ട് രാത്രി വരാം. “
“ഓ. അത് സാരമില്ല. ഞങ്ങള് ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ. മേഡം പതിയെ വന്നാല് മതി. “
ഞാന് അവരെ തന്നെ നോക്കി. എന്തൊരു മുഴുപ്പാണ് അവര്ക്ക്. ആ കറുത്ത പാവാടയില് തള്ളി നില്ക്കുന്ന നിതംബങ്ങള്. വെളുത്ത ഷര്ട്ടിനുള്ളില് ഒതുങ്ങി നില്ക്കുന്ന മുലകള്. അത് ഞാന് എപ്പോഴെങ്കിലും മൊത്തി കുടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ?
“അനീ.. ഞാന് പോയിട്ടു വരാം.” അവര് കുനിഞ്ഞു എന്റെ നെറ്റിയില് ചുംബിച്ചു.
ആ പെര്ഫ്യുമിന്റെ മണം എന്റെ മൂക്കില് അടിച്ചു കയറി. പെട്ടെന്ന് എന്റെ കുട്ടനിലേക്ക് രക്തം ഇരച്ചു കയറി.
അവര് മാറിയപ്പോള് ഞാന് കൈകള് കൊണ്ട് കുട്ടനെ താഴ്ത്തി വച്ചു.
ശില്പ...അവളെ ചതിക്കാതിരിക്കാന് ഞാന് ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരും.
അവര് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.
എന്റെ
💬 Comments
View all comments