Chapter Title : ഫസീനാ 2 [ശരീഫ്]

[ഒന്നുല്ല ഏട്ടാ ഒരു പേടിയും സന്തോഷം എല്ലാം കൂടി കെട്ടി മാറിയ ഉള്ളിൽ]

(എന്റെ ഫസീനാ നീ ഏട്ടനെ വിഷമിപ്പിക്കലാ)

“സാരമില്ല ഇല്ല സരിത എന്റെ ബീവിക്കു എല്ലാം ഉള്ള് കൊള്ളാൻ ഒരു സമയം വേണ്ട നീ മറന്നോ ഹാജിയരുടെ സൽസ്വബ്വാവിയായ മരുമോൾ ആണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ ആയതു ഉള്ള് കൊള്ളാൻ സമയം കൊടുക്കു പെണ്ണിന് ”

(ഹ്മ്മ്മ്മ് ഏട്ടാ ഇവളു നല്ല അസൽ കയപ്പിയ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പതിവ്രത ചമ്മയും)

“വാ നമ്മുക്ക് കഴിക്കാം ”

എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിമിഷം ശെരിക്കും ഇക്കാന്റെ ഉപ്പാന്റെ ഉമ്മാന്റെ എല്ലാം മുഖം തെളിഞ്ഞു ഒരു പേടി വന്നിരുന്നു ഏതു ധൈര്യം വെച്ച ഇതുപോലെ ഓക്കേ എന്ന്

ഏട്ടനും ഞാനും അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി ചേച്ചിയും ഇരുന്നു

[ചേച്ചി മോളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം]

(അതെല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം നീ മധു ഏട്ടന്റെ കാര്യം നോക്കു കേട്ടാലോ ഏട്ടന്റെ എല്ലാം നീ ശ്രദിക്കണം)

ഞാൻ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തു നോക്കാത്ത ആയിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചത് പെട്ടെന്ന് എന്റെ ധൈര്യം എല്ലാം ചോർന്നു പോയത് പോലെ

“സരിത മതി എല്ലാം അവൾക്കു അറിയാം എന്റെ പെണ്ണിന് നീ അവളെ ഇങ്ങനെ പ്രഷർ കയറ്റല്ല എന്റെ പേര് പറഞ്ഞു ”

ഏട്ടൻ എന്റെ തലയിൽ തലോടി എനിക്ക് ഭക്ഷണം ഒന്നും ഇറങ്ങുന്നു ഇല്ലായിരുന്നു ഏതോ പറ്റിയത് പോലെ ഉള്ളിൽ

(ഒഹ്ഹ്ഹ് ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല കെട്ട്യോളും കെട്ട്യോനും അങ്ങ് ആയിക്കോ)

ചേച്ചി ഏട്ടനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കണ്ണ് ഇറുക്കി

ഏട്ടൻ കൊറേ നേരം എന്നെ ശ്രദിച്ചു പെട്ടന്ന് മേശയിൽ ഒരു അടി

“ഡീ അതിൽ കൈ കുത്തി കളിക്കാണ്ട് കഴിക്കെടി അവളുടെ ഒരു നാണം”

ഞാൻ നെട്ടി പോയിരുന്നു പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞാൻ ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു

(പറയണ്ട പോലെ പറഞ്ഞ നീ അനുസരിക്കും അല്ലേടി ഫസീനാ)

അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴുഞ്ഞു ഏട്ടൻ എഴുനേറ്റു

“സരിത ഞാൻ ബെഡ്‌റൂമിൽ ഉണ്ടാകും ഇവളെ വിഷമം ഏതാ ചോദിച്ചു അറിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക്