Chapter Title : പിപ്പല്യാസവം [കബനീനാഥ്]

രേഷ്മ ഇങ്ങോട്ട് പോര്… നമുക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാം… “

മുറിക്കകത്ത് കയറിയ ജോണി സർ ഷർട്ടും പാന്റും അഴിച്ച് ഹാംഗറിലിട്ടു…

ഒരു മുണ്ടെടുത്ത് ധരിച്ച ശേഷം, ഉള്ളിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ബനിയനും ഊരി മാറ്റി…

അയാൾ കിടക്കയിലേക്ക് കയറി കിടന്നു…

“”ങ്ഹാ… ഇങ്ങോട്ട് പോരെ കൊച്ചേ… “

അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വിളിച്ചു…

അറച്ചറച്ച് രേഷ്മ അകത്തേക്കു വന്നു…

“” നീയീ കാലൊന്നു തിരുമ്മിക്കേ… ഇന്നാണെങ്കിൽ എരിപൊരി സഞ്ചാരമായിരുന്നു…””

അയാൾ കാലുകൾ നീട്ടി വെച്ച് കിടന്നു.

“” ചുമ്മാ തിരുമ്മുകയാണെന്ന് കരുതണ്ട… ഞാനും ഇതുപോലെ ആരുടെയെങ്കിലും കാലും കവക്കിടയും തിരുമ്മിയാലേ നിനക്കീ പട്ടിക്കുളങ്ങര ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റു…””

രേഷ്മയിൽ ഒരനക്കമുണ്ടായി.

“” സമയമില്ല കൊച്ചേ……….””

രേഷ്മ പതിയെ കട്ടിലിനടുത്തേക്കു വന്നു…

“” നീയിരിക്ക്…….........'’

അയാൾ കിടക്കയിൽ പതിയെ കൈ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് രേഷ്മ പതിയെ കട്ടിലിലിരുന്നു..

“കേസ് ഷീറ്റും വിധിയുമൊക്കെ ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നു…… നിനക്ക് എന്നാത്തിന്റെ കേടായിരുന്നു കൊച്ചേ… ?””

രേഷ്മ പതിയെ മുഖമുയർത്തി..

“” അത്യാവശ്യത്തിന് എല്ലാമുണ്ട്… നല്ല പ്രായവും… ആവശ്യക്കാർക്കൊക്കെ കൊടുത്തങ്ങ് സുഖിക്കാനുള്ളതിന്…”

ഒരു വിടലച്ചിരിയോടെ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുൻഭാഗം തിരുമ്മിക്കൊണ്ടാണ് അയാളത് പറഞ്ഞത്…

“” ടൈം ടേബിൾ വെച്ച് തുണിയഴിച്ചാൽ തീരുന്ന പ്രശ്നമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… ഇതിപ്പോ…””

അയാളൊന്നു നിർത്തി തുടർന്നു..

“”ങ്ഹാ… അതുകൊണ്ട് തിരുമ്മാനൊരാളായി…””

അയാൾ മുണ്ടിനു മീതെ ഒന്നു കൂടി തടവി..

രേഷ്മ അനങ്ങിയില്ല…

“” നീ തിരുമ്മു കൊച്ചേ… “

അയാൾ മുണ്ട് വലിച്ചു കയറ്റി വലതു കാൽ അവളുടെ നേരെ നിരക്കി…

രേഷ്മ അയാളെ ഒന്നു നോക്കി..

“” തിരുമ്മാൻ……….”

അതിത്തിരി കടുപ്പിച്ചായിരുന്നു ജോണി സാർ പറഞ്ഞത്…

രേഷ്മ ചെറുതായി ഒന്നു നടുങ്ങി..

“ ഇവിടുത്തെ പൊലീസും കോടതിയും ഒടേതമ്പുരാനൊക്കെ ഞാനാ… “

രേഷ്മ നിറയെ രോമങ്ങളുള്ള അയാളുടെ കാലുകളിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം പതിയെ വലതു കൈ കൊണ്ടു തൊട്ടു..

“”ങ്ങാ. തുടങ്ങിക്കോ……..........””

ജോണി സർ പറഞ്ഞതും രേഷ്മ പതിയെ തടവിത്തുടങ്ങി..

അവളുടെ തടവൽ പുരോഗമിക്കുന്തോറും അയാൾ മുണ്ടും മുകളിലേക്ക് നിരക്കിക്കയറ്റിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു…

“”