Chapter Title : Pithaavum Puthriyum

കിടക്ക വിട്ടു എഴുനേൽക്കാനാവില്ലെന്ന അവസ്ഥ ഞങ്ങൾ അച്ഛനും മകൾക്കും അനുഗ്രഹമെന്നോണമായി. ഞങ്ങളുടെ പരസ്പരം പറയാത്ത ചാപല്യങ്ങൾ ഏറി വരികയായിരുന്നു. എൻറെ മനസ്സിൽ പപ്പ ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു, ഞാനറിയാതെ തന്നെ.

അങ്ങനെ എൻറെ പതിനെട്ടാം പിറന്നാൾ വന്നെത്തി. പ്രായപൂർത്തി ആയതിൻറെ പേരിൽ ഒരു നല്ല പാർട്ടി നടത്താമെന്നു പപ്പ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.

"മമ്മി ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ അതു വേണ്ട പപ്പ. മമ്മിക്കു വല്ലാത്ത വിഷമമാകും ആളുകളൊക്കെ ഒത്തു കൂടുമ്പോൾ.

""ശരി എങ്കിൽ നമുക്കു രണ്ടുപേർക്കുമായി ആഘോഷിക്കാം. എന്താ?" പപ്പയുടെ കണ്ണുകൾ എൻറെ എവിടെയൊക്കെയോ ആയിരുന്നു.

എനിക്കൽപം പരിഭ്രമം തോന്നാതിരുന്നില്ല. എങ്ങനെയാണാവോ പപ്പ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്!  ഒപ്പം തന്നെ എൻറെ മനസ്സിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടുകയും ചെയ്തു. ദിവസങ്ങളായി പപ്പയും ഞാനും എൻറെ ഭാവനകളിൽ ഇണകളെപ്പോലെയായിരുന്നല്ലോ. സങ്കൽപ്പങ്ങളെ യാഥാർഥ്യമാക്കുവാൻ എൻറെ മനസ്സിലെവിടെയോ ആഗ്രഹമുണർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

എൻറെ ജീവിതം മാറ്റി മറിച്ച ദിവസമായിരുന്നു അത്‌. വൈകിട്ട് ഞാൻ ആകാംഷയോടെ പപ്പയെ കാത്തിരുന്നു. 8 മണിയായി പപ്പ വന്നപ്പോൾ. വാതിൽ തുറന്നു ഞാൻ പപ്പയുടെ മേലേക്കു ചാഞ്ഞതും പപ്പ എന്നെ ചേർത്തണച്ചു.

"ഇത്ര വൈകിയതെന്താ പപ്പ? ഞാൻ പിണക്കമാ" ഞാൻ കൊഞ്ചി.

"എൻറെ ചക്കര പിണങ്ങിയോ. ഇപ്പൊ മാറ്റിത്തരാം പൊന്നുമോൾടെ പിണക്കമെല്ലാം." പപ്പ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് എൻറെ നേരെ നീട്ടി. "നോക്ക് എന്താ നിനക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നതെന്ന്"

"ഓ എത്ര നല്ല പപ്പ." ഞാൻ പപ്പക്ക് ഒരുമ്മ നൽകി. ഞാൻ ബാഗ് തുറക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ പപ്പ തടഞ്ഞു. "ഇതിൽ നിനക്കുള്ള ഡ്രസ്സ് ആണ്. ഇതിട്ടു വേണം നിൻറെ പതിനെട്ടാം പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കേണ്ടത്." ഞാൻ ബാഗുമായി പോകാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ പപ്പ പറഞ്ഞു

"മമ്മിയോടു പറയണ്ട. പാവം ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ" ഞാൻ വീണ്ടും പപ്പയുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു.

" ഈഡ്രസ്സ് മാത്രമേയുള്ളോ, എനിക്കു ടോയ്‌സ് ഒന്നുമില്ലേ?"

പപ്പ എന്നെ തീഷ്ണമായി ഒന്നു നോക്കി പിന്നെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ചേർന്നു നിന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ തുടകൾ മുട്ടിയുരുമ്മുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പപ്പയുടെ അരക്കെട്ട് എൻറെ അരയിൽ അമർന്നിരുന്നതുകൊണ്ടു സാമാനം ഉണർന്നു വരികയാണെന്നെനിക്കു ബോധ്യമായി. എൻറെ പൂർത്തടത്തിൽ അവൻ അമർന്നു നിന്നു.