Chapter Title : പോലീസുകാരന്‍റെ ഭാര്യ 1 [സുനിൽ]

കഴിച്ചോളുകയും ചെയ്യും!

എന്നാൽ കുഞ്ഞാവയാകട്ടെ എന്നെ നിലം തൊടീയ്കില്ല! ഏത് കാര്യത്തിനും മമ്മി പുറകേ വേണം!

പതിനാല് വയസ്സായ ചെക്കനെ അവധിയ്ക് വരുമ്പോൾ ഇപ്പോളും കുളിപ്പിയ്കുന്നത് ഞാനാണ്! രാത്രി കിടപ്പ് ഞങ്ങളുടെ നടുവിൽ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ മുകളിലേയ്ക് കാലും പൊക്കിവച്ച്!

ഞാൻ ചിരിച്ച് റോയിച്ചനോട് പറയും:

"പോരെടുക്കാൻ എനിയ്ക് അമ്മായിയമ്മ ഇല്ലാത്തേന്റെ കേട് തീർത്ത് കർത്താവ് തന്നതാ ഈ കുഞ്ഞ് അമ്മായിയമ്മയെ" എന്ന്!

ഞാൻ പോയി പെട്ടന്ന് ഉച്ചയ്ക് ചോറിനുള്ള കറികൾ റെഡിയാക്കി.

റോയിച്ചൻ വരില്ലെന്ന് നേരത്തേ പറഞ്ഞതിനാൽ ഞാൻ ഊണും കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വച്ചിട്ട് പതിവുള്ള ഉച്ചമയക്കത്തിനായി മുറിയിലേയ്ക് കയറി....

കുട്ടികളെ ഊട്ടിയിൽ തന്നെ പഠിപ്പിയ്കണം! എന്റെ വാക്കിന് എതിർവാക്കില്ലാത്ത റോയിച്ചൻ ഈ ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം എന്റെ എതിർപ്പിന് യാതൊരു വിലയും കൽപ്പിച്ചില്ല!

കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിടില്ല എന്ന് വഴക്ക് പിടിച്ചിട്ട് യാതൊരു രക്ഷയുമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ കരഞ്ഞ് കാലുപിടിച്ചിട്ടും റോയിച്ചൻ കുലുങ്ങിയില്ല!

മക്കൾ രണ്ടും അവിടെ പഠിച്ചാൽ മതി എന്ന കടുംപിടുത്തത്തിൽ അങ്ങേര് ഉറച്ച് തന്നെ നിന്നു!

ഇപ്പോഴും അവധി കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുന്ന അവരെ ഞാൻ കരച്ചിലോടെ തന്നെയാണ് യാത്ര അയയ്കാറ് പതിവ്...!

പുറമേയുള്ള നിറം കറുത്തതാണ് എന്ന ഒരു കുറവ് മാത്രമേ റോയിച്ചനുള്ളു! ഉള്ള് പാൽ പോലെ വെളുത്ത തികച്ചും സ്നേഹസമ്പന്നനായ ഭർത്താവ്!

കല്യാണത്തിന് മുൻപ് പ്രീഡിഗ്രി ഒന്നാം വർഷം പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ പതിനെട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ വിവാഹിത ആകുന്നത് വരെ തൊട്ട് അയൽപക്കത്തെ കൂട്ടുകാരി രമ്യയുടെ ആങ്ങളയും എന്റെ സഹപാഠിയുമായ രാജേഷുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ചുറ്റിക്കളികൾ ഒഴിച്ചാൽ വിവാഹശേഷം ഞാൻ മറ്റാരുമായും ബന്ധപ്പെടാൻ