പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് 4 [ഏകൻ] [Climax]

തരാം. "

" എനിക്കെന്റെ ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും കാണണമെന്നുണ്ട്. ഇച്ചായൻ എനിക്ക് അവരെ ഒന്ന് കാണിച്ചു തരുമോ...?"

"അതിന് നിന്റെ ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും എനിക്കറിയില്ലല്ലോ പെണ്ണേ. പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിക്കാനാ."

"അതിന് ഉപ്പയും ഉമ്മയും താമസിച്ച പഴയ വീട്ടിൽ പോയി അന്വേഷിച്ചാൽ പോരെ ."

" അത്രയേ ഉള്ളൂ അത് നമുക്ക് നോക്കാം. നീ പേടിക്കേണ്ട. നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് ഭൂമിയിലേക്ക് വരുന്നതിനു മുൻപ് ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം. അതിനെ ഇനി എന്റെ മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണ് സങ്കടപ്പെടേണ്ട."

എന്നാൽ പഴയ വീട്ടിൽ പോയി നോക്കിയപ്പോൾ അവർ അവിടെ താമസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഒന്ന് രണ്ടുമാസത്തോളം ജോയൽ അവരെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. എന്നാൽ ഒരു തുമ്പും കിട്ടിയില്ല. റസിയയ്ക്ക് ഇത് ഒമ്പതാം മാസമാണ്. ഇപ്പോൾ റസിയയുടെ അടുത്ത് പോലും ബഷീർ വരാറില്ല.

അവൾ ഗർഭിണിയായ ശേഷം റസിയ ബഷീറിനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കാറ് പോലുമില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്നും ജോയലും കുഞ്ഞു മാത്രമാണ്. ആ സമയമൊക്കെ ബഷീർ ആശുമ്മയുടെ കൂടെയാണ്.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ.

"സർ ഞങ്ങൾ പോകുന്നു. ഞാൻ ബഷീറിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ഉമ്മയാകാൻ പോവുകയാണ്.

ബഷീറിന്റെ കുഞ്ഞ് എന്റെ വയറ്റിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഇനിയും ഇവിടെ താമസിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ ബഷീറിനേയും കൊണ്ട് എന്റെ നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. ഞങ്ങൾ വിവാഹം കഴിച്ചു ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഞങ്ങളോട്

ദേഷ്യം തോന്നരുത്. വെറുപ്പും തോന്നരുത്. "

അങ്ങനെയൊരു കത്തെഴുതി വെച്ച് ആശുമ്മയും ബഷീറും അവിടെനിന്നും പോയി.

അത് വായിച്ച് രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

അന്ന് വൈകുന്നേരത്തോടുകൂടി റസിയയ്ക്ക് വേദന തുടങ്ങി. ജോയൽ അവളെ വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. അങ്ങനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ജോയലിന്റെ ഫോണിൽ ഒരു കോൾ വന്നത് .

വിളിച്ചത് ജോണി ആയിരുന്നു. ജോയൽ റസിയയുടെ ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും അന്വേഷിക്കാൻ ഏൽപ്പിച്ചത് അവനെയായിരുന്നു. ജോണി അവരെ കണ്ടുപിടിച്ചെന്നും. അവരെയും കുട്ടി ഫാം ഹൗസിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്നും പറയാനായിരുന്നു വിളിച്ചത്.

എന്നാൽ ജോയൽ അവരോട് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു.

അവർ അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും റസിയ ഒരു പെൺ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞിനെ ജോയൽ ഏറ്റുവാങ്ങി റസിയയുടെ ഉമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.

" ഇതാ ഉമ്മയുടെ മോളുടെ കുഞ്ഞ്. എന്റെ കുഞ്ഞ്. എന്റെ സിയകുട്ടിയുടെ കുഞ്ഞ്. റസിയ എന്റെ ഭാര്യയാണ്. "

കാര്യങ്ങൾ അതിനുമുമ്പ് കുറച്ചൊക്കെ ജോണി അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവർക്ക് അതിൽ സന്തോഷമായിരുന്നു. ഒരു എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

റസിയയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റി. അവിടെ തന്റെ ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും കണ്ടപ്പോൾ റസിയ കരഞ്ഞു. ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. പിന്നെ ജോയിലിന്റെ മാറിൽ വീണു കരഞ്ഞു.

" നീ എന്തിനാ എന്റെ സിയകുട്ടി കരയുന്നത്. ഞാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിച്ചില്ലേ. നിനക്ക് നിന്റെ ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും കാണാൻ പറ്റിയില്ലേ.. പിന്നെ ഇനിയും എന്തിനാ കരയുന്നത്.? "

അവൾ ജോലിന്റെ മുഖത്ത് ഉമ്മ വെച്ചു.

രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഫാം ഹൗസിലേക്ക് മടങ്ങി. റസിയയുടെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവർ കുഞ്ഞിന് 'ജാസ്മിൻ '