Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

വിളിച്ച് അന്വേഷിച്ചു നോക്കിക്കോ. ഞാൻ പറഞ്ഞത് കള്ളമാണോ എന്ന്."

" അത് ഞാൻ അന്വേഷിക്കും. ഇപ്പോൾ നീ ഇത് പറ. എന്തിനാ നിന്റെ കെട്ട്യോനെ പോലീസ് പിടിച്ചത്..?"

"അത്.. അത്. മയക്ക് മരുന്ന് കൈവശം വെച്ചെന്ന് പറഞ്ഞു. മയക്കുമരുന്ന് വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചന്ന് പറഞ്ഞു."

ജോയൽ ഞെട്ടിപ്പോയി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

"മയക്ക് മരുന്നോ...? "

"അതേ സാറേ. അവർ അങ്ങനെയാ പറഞ്ഞത്. ഇത് കേസ് ആക്കാതിരിക്കാൻ കുറഞ്ഞത് പത്തു ലക്ഷം എങ്കിലും കെട്ടിവെക്കണം എന്ന്. ഞാൻ എവിടെ പോയി ആരോട് ചോദിക്കാൻ ആണ് പത്തു ലക്ഷം. അതാണ് ഞാൻ.......".

"എന്തേ നിനക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലേ..?"

റസിയ താഴോട്ട് നോക്കി തലയാട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇല്ല. എനിക്ക് ഇക്ക മാത്രമേ ഉള്ളൂ. "

"ഇക്ക. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ...? "

"ബഷീർ ഇക്ക. എന്റെ കേട്യോൻ..?"

"അപ്പോൾ നിന്റെ വീട്ടുകാർ...? നിനക്ക് ഉപ്പയും ഉമ്മയും സഹോദരങ്ങളും ഒന്നും ഇല്ലേ..?"

"ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആരും ഇല്ല. "

"എന്തേ. എല്ലാവരും മരിച്ചു പോയോ..?"

"ഇല്ല. അവർ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയതാ.."

ജോയൽ വീണ്ടും ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

"അതിന് മാത്രം നീ എന്താണ് ചെയ്തത്. നീ വീട്ടിൽ നിന്നും മോഷ്ടിച്ചോ..? "

റസിയ ജോയലിനെ നോക്കി കരഞ്ഞു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"അതൊന്നും അല്ല . ഞാൻ ഇക്കയെ സ്നേഹിച്ചതിന്. അതിനാ എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയത്."

"ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ ശരിയാകില്ല. നീ കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി തന്നെ പറ. ഒന്നും വിട്ടുപോകാതെ.." ജോയൽ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ പറയാം സാർ. ആ സമയം എനിക്ക്‌ എന്റെ വീട്ടിൽ വിവാഹം നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അപ്പോൾ ഇരുപത് വയസ് ആയതേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയം ബഷീർ ഇക്ക അവിടെ ഓട്ടോ ഓടിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ പലപ്പോഴും ബഷീർ ഇക്കയുടെ ഓട്ടോയിൽ ആണ് വീട്ടിലേക്ക് പോകാറ്.

ഇക്ക ഒരു പാവം ആയിരുന്നു. ഇക്കയ്ക്കു അങ്ങനെ പറയാൻ മാത്രം ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആകെ ഉള്ളത് ഒരു ഉമ്മയും പെങ്ങളും ആയിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ ഒരു അപകടത്തിൽ പെട്ടു അവർ മരിച്ചുപോയി.. അതിന് ശേഷം ഇക്ക തനിച്ചാണ്. ഇക്കയുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിയുന്ന എനിക്ക് ഇക്കയോട് സഹതാപം ആയി. പിന്നെ അത് സ്നേഹം ആയി. അത് പ്രേമം ആയി.

ആ സമയം ഒരു ഗൾഫ് കാരനെ കൊണ്ട് എന്റെ വീട്ടുകാർ എന്നോട്