Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് [ഏകൻ]

നോക്കി ചിരിച്ചു അവളുടെ ചുണ്ടിലും പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

പിന്നെ ജോയൽ പിറകിലെ ഡോർ തുറന്ന് കൊടുത്തിട്ട് ബഷീറിനോട് പറഞ്ഞു.

"എടാ... വേഗം കാറിൽ കയറടോ"

ബഷീർ മടിച്ചു മടിച്ചു കാറിൽ കയറി. ജോയൽ ബഷീറിനോട് ചോദിച്ചു.

"നിങ്ങള് എവിടെയാ താമസിക്കുന്നത്.? "

"അത് കുറച്ചു അപ്പുറം ആണ്. ആ കോളനിക്കടുത്തു." ബഷീർ പറഞ്ഞു.

"മ്" ജോയൽ മൂളി പിന്നെ വേഗത്തിൽ കാർ ഓടിച്ചു പോയി.

ഹാവൂ രക്ഷപെട്ടു ഇയാൾ ഞങ്ങളെ അവിടെ കൊണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നതായിരിക്കും ബഷീറിന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നി.

സാർ തന്നെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ ആണോ.?

ഇനി ഇക്കയെ തന്റെ ഭർത്താവായി കാണാൻ തനിക്കു കഴിയില്ല. അത്രയേറെ താൻ ഇക്കയെ വെറുത്ത് പോയി. സ്വന്തം കാര്യത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ഭാര്യ ആണെന്ന് പോലും ആലോചിക്കാതെ ആരുടെ മുന്നിലും ഉടുതൂണി അഴിച്ചു കിടന്നു കൊടുക്കാൻ തന്നോട് പറഞ്ഞ അതും ഇക്കയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ആയാൽ പോലും പ്രശ്നം ഇല്ലെന്ന് തന്നോട് പറഞ്ഞ ഇയാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ ഇനി തനിക്ക് കഴിയില്ല.

സാർ തന്നെ വിട്ടിട്ട് സാർ പോകുമോ. ? സാർ തന്നേയും കൊണ്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ.? അത് എവിടെക്കായാലും എന്തായിട്ടായാലും.

റസിയയുടെ മനസ്സിലൂടെ ഇത്തരം ചിന്തകൾ കടന്നു പോയി.

"സാർ. ഇവിടെ. ഇവിടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ വീട് "

കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോൾ ബഷീർ പറഞ്ഞു. ജോയൽ മെല്ലെ കാർ ഒരു സൈഡിൽ നിർത്തി. ബഷീർ വേഗം ഇറങ്ങി. റസിയ ജോയലിനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജോയൽ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇറങ്ങ്. എനിക്ക് പോയിട്ട്