Chapter Title : പൊന്നിൽ വിളഞ്ഞ പെണ്ണ് 2 [ഏകൻ]

കിട്ടിയാലോ അവൻ പേടിച്ചു പോയിരുന്നു.

റസിയ കരഞ്ഞു. ഇവനെ പോലെ ഉള്ള ഒരുത്തന്റെ കൂടെ ആണല്ലോ ഇത്രയും നാൾ കഴിഞ്ഞത് എന്ന് ഓർത്താണോ അറിയില്ല. എന്നാലും അവൾ കരഞ്ഞു.

ജോയൽ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചു ഉയർത്തി ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

"സങ്കടം ആയോ..?"

"ഇല്ല.." റസിയ പറഞ്ഞു.

" പിന്നെ എന്തിനാ കരഞ്ഞത്..? "

"അത് അത് ഒന്നുമില്ല."

" ഒന്നും ഉണ്ടാകരുത്.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ..? ഇനിയും നീ അവനെ ഓർത്ത് കരഞ്ഞാൽ നിന്റെ ജീവിതം അതോടെ തീരും. പിന്നെ നിനക്ക് ഒരിക്കലും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിനക്ക് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ നിനക്ക് ജയിക്കണമെങ്കിൽ ഇനി നീ കരയരുത്. കരയുമോ..? "

" ഇല്ല സാറേ ഇനി ഞാൻ കരയില്ല. എന്റെ അവസാനത്തെ കരച്ചിൽ ആണ് ഇന്ന് കരഞ്ഞത്. ഇനി ഞാൻ കരയില്ല. സാർ എന്തുപറഞ്ഞാലും. അത് ചെയ്തു. ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയും. സാറും എന്ന് ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ മതി. "

" ഇല്ലെടി പെണ്ണേ...!! നിന്നെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. അതിരിക്കട്ടെ നീ അവിടെയൊക്കെ ശരിക്കും കഴുകിയില്ലേ..? "

" കഴുകി. "

"ഇനി വേറെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.? എന്റെ പുതുപെണ്ണിന്.?"

റസിയ ജോയലിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. അവിടെ ജോയലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതിയോടൊപ്പം സ്നേഹവും അവൾ കണ്ടു. അവൾ പറഞ്ഞു.

"ഇല്ല. "

" എന്നാൽ നമുക്ക് തുടങ്ങാം."

"മ്"

"എന്നാൽ ഞാൻ ഈ പവിഴ ചുണ്ടുകൾ ഇനി ഞാൻ നുണഞ്ഞോട്ടെ ?"

"മ്" റസിയ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിയോടെ മൂളി.

ജോയൽ റസിയയുടെ ചുണ്ടിൽ