Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 17 [Wanderlust]

ഞാൻ വിളിക്കാം കേട്ടോ...

: ഹോ..... നിന്നോട് ആവില്ല മോനെ....

: അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ....
പിന്നേ.. ഇന്നലെ അയച്ചപോലുള്ള മെസ്സേജ് ഒന്നും ഇനി അയക്കേണ്ട കേട്ടോ. ഫോൺ ആരെങ്കിലും എടുത്ത് നോക്കിയാൽ തീർന്നു..

: ഉം.... ഇനി അയക്കില്ല പോരെ...

: എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചോ ... മെസ്സേജ് അയക്കണ്ട

: ഉം.... ശരി. നീ എന്നെ ആ ജംഗ്ഷനിൽ ആക്കിക്കോ...

: ട്രെയിനിങ് സ്കൂളിലേക്ക് അല്ലെ പോകേണ്ടത്...

: ആഹ്... ഞാൻ ഇവിടുന്ന് നടന്നോളാം.. മഴ കുറഞ്ഞല്ലോ

: അവിടെ ഇരിക്ക് എന്റെ ലീ....

: ഏച്ചി ഒക്കെ പോയി ലീ ആയോ...

: അങ്ങനെ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഒക്കെ വിളിക്കും... വൈകുന്നേരം ഞാൻ കൂട്ടാൻ വരണോ..

: എനിക്ക് ഉച്ചവരെയേ ഉള്ളു.... അല്ലെങ്കിലും നീ വരണ്ട. എന്നിട്ട് വേണം നാട്ടുകാർ അതും ഇതും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാൻ..

: എന്ന ശരി... ഇറങ്ങിക്കോ...

ലീനയെ വിട്ട് ഞാൻ നേരെ ഓഫിസിൽ എത്തി. മനസിന് വല്ലാത്തൊരു സുഖം ഉണ്ട് ഇപ്പോൾ. ലീനയോട് തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയല്ലോ. എന്റെ സ്റ്റാൻഡ് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഇനി ഒരു മറയില്ലാതെ ധൈര്യമായി എന്തും ചോദിക്കാം.

________________

ഓഫീസിലെ ജോലികളിൽ മുഴുകിയും പണിക്കാരുമായി ഇടപഴകിയും സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. പ്രദീപ് സാറ് ഉച്ച ആയപ്പോൾ ഓഫീസിലേക്ക് വന്നു. ഇന്ന് പുള്ളിക്കാരൻ ഭയങ്കര സങ്കടത്തിൽ ആണ്. ഇന്നത്തേക്ക് രണ്ട് വർഷം തികയും പുള്ളിയുടെ ഭാര്യ വിട്ടുപോയിട്ട്. ഈഗോ ആയിരുന്നു രണ്ടാളുടെയും പ്രശ്നം. എന്റെ അറിവിൽ ചേച്ചിയുടെ ഭാഗത്താണ് കൂടുതൽ പ്രശ്നം. എന്തായാലും അത്