Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 29 [Wanderlust]

കൊതിക്കുന്നു എന്നല്ലേ ഈ ചിന്തകളുടെ അർഥം. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ അമലൂട്ടൻ  പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ശരി. ഏത് കാലത്തിനും മായ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നാണ് കാമം. അത് അതിർവരമ്പുകൾ ബേദിച്ച് മനസ്സിൽ ഇങ്ങനെ ഉദിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും. അമ്മയും മക്കളും രതിയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ഈ കാലത്ത് എന്റെ ചെയ്തികൾ ഒരു തെറ്റായിട്ട് എനിക്ക് ഇതുവരെ തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ എന്റെ മോൾ എന്നെയൊരു മോശം സ്ത്രീയായി കാണുമോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു എനിക്ക്. അവളുടെ ഭർത്താവാകാൻ പോകുന്ന ആളിനെ വശീകരിച്ച് എന്റെ ദാഹം തീർക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അവൾക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടില്ലെങ്കിലോ. പക്ഷെ ഞാനും അവളെപോലെ ഒരു സ്ത്രീ അല്ലെ.എനിക്കും ഇല്ലേ ആഗ്രഹങ്ങൾ. മുൻപ് അമലൂട്ടൻ  പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ പുറത്ത് ഒരാളെ തേടി പോയില്ലല്ലോ. കുടുംബത്തിന് ചീത്തപ്പേര് ഉണ്ടാക്കാതെ ഇതുവരെ എന്റെ അമലൂട്ടനെ രഹസ്യമായാണെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചില്ലേ.. അവൻ ഓരോ തവണ അടുത്ത് വരുമ്പോഴും അടിവയറ്റിൽ ഉണ്ടാവുന്ന ഒരു തരം തരിപ്പ് ഞാൻ അടക്കിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് അവന്  അറിയില്ലല്ലോ. ദൈവമേ… ഞാൻ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ ചിന്ദിക്കുന്നത്.. “

: അമ്മക്കുട്ടി ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ….

(പെട്ടെന്നുള്ള ഷിൽനയുടെ കടന്ന് വരവ് അമ്മായി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അമ്മായി അറിയാതെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റുപോയി.)

: ശോ … മനുഷ്യൻ പേടിച്ചു പോയല്ലോ

: എന്തിന്… ഞാൻ അതിന് പടക്കം ഒന്നും പൊട്ടിച്ചില്ലല്ലോ

: പോടി അവിടുന്ന്…

: ഏത് ഗന്ധർവനെ സ്വപ്നം കണ്ട്  കിടക്കുകയായിരുന്നു….

: ദേ ഷീ… നീ എന്റെ കയ്യിന്ന് വാങ്ങിക്കുമേ

: അപ്പുറത്ത് ഒരാൾ ഏതോ മാലാഖയെ മനസ്സിൽ ഓർത്തോണ്ട് കിടക്കുന്നു, ഇവിടെ ഒരാൾ ഏതോ ഗന്ധർവനേയും