Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 29 [Wanderlust]

തുടങ്ങിയിട്ട്

: ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഒരേ കോളേജിൽ പഠിച്ചതാണ്.. സാർ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അരുതാത്തതായി ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല.. പ്ലീസ്  എന്നെ വിശ്വസിക്ക്…

: അതെ നടന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല.. അപ്പോഴാണല്ലോ ഞാൻ കയറി വന്നത് അല്ലെ. നീ ലീവ് കഴിഞ്ഞു ഇപ്പൊ വന്നതല്ലേ ഉള്ളു. അതുവരെ നാട്ടിൽ നിന്നും ഈ പുലയാടിച്ചിയുടെ  കൂടെ ആയിരുന്നോ സഹവാസം

: സാർ എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് മുഴുവൻ കേൾക്കണം… സാർ ഞങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുകയാണ്..

: നിന്റെ ഒരു വിശദീകരണവും എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട… രണ്ടാളും ഇഷ്ടപെട്ടതല്ലേ.. ഇനി നീ തന്നെ കൊണ്ടുപോയ്ക്കോ ഇവളെ. എനിക്ക് ഇങ്ങനൊരു പഴംതുണി വേണമെന്നില്ല.. വിളിച്ചോണ്ട് പോടാ അവളെ…

: ഏട്ടാ  പ്ലീസ്  എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാനുള്ള കരുണയെങ്കിലും കാണിക്ക്…

: നിന്നോട് ആണ്  പറഞ്ഞത് ഇറങ്ങി പോകാൻ.. എനിക്ക് ഇങ്ങനൊരു ഭാര്യ ഇല്ല. കൂടുതൽ ഇവിടെ നിന്ന് ഷോ കാണിച്ചാൽ ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കും.. ഇവിടത്തെ ശിക്ഷ എന്താണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരേണ്ടല്ലോ രണ്ടാൾക്കും… അതുകൊണ്ട് ഈ നിമിഷം ഇറങ്ങണം രണ്ടും…

ഇതുവരെ ഭംഗിയായി നടന്ന എല്ലാ പ്ലാനിങ്ങുകളും തകരുകയാണല്ലോ, ഇനി അമലിനോട് എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ ദിലീപ് മനസില്ലാ മനസോടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മടിച്ചു നിന്ന ലീനയെ വൈശാഖ് പിടിച്ച് പുറത്താക്കി വാതിൽ അടച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുനീർ പുഴപോലെ ഒഴുകി. വാതിലിന് മുന്നിൽ നിലത്ത് ഇരുന്ന് കരയുന്ന അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ദിലീപ് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അവനെ തട്ടിമാറ്റി. വാതിൽ വീണ്ടും തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ലീന ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷയോടെ തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോൾ വൈശാഖ് അവളുടെ ഫോണും