Chapter Title : പൂജവെയ്പ്പ് [ഒറ്റകൊമ്പൻ]

തന്നെ അവൾ വിളിച്ചതു കണ്ടപ്പോളാണ് ഓർത്തത്.

പെട്ടന്നുണ്ടായ ഒരു ഉൾപ്രേരണയാൽ ഞാൻ കോൾ അറ്റൻറ്റ് ചെയ്തു. "ഹലോ ഡാനി സ്പീക്കിങ്ങ്"

എൻറ്റെ നാവ് കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഹായ് ഡാനി ഞാൻ പൂജയാണ്. ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്നെ?"

അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും എൻറ്റെ കലി ആവിയായി പോയി. "ഉം, എന്താണ് വിശേഷിച്ച്?"

"ഒരു വിശേഷം ഉണ്ട്. അതാണല്ലോ ഞാൻ രണ്ട്മൂന്ന് ദിവസമായിട്ട് വിളിക്കുന്നത്. എന്താകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് ഇയാള് കോൾ എടുക്കാതിരുന്നത്? ഡാനിക്ക് ഞങ്ങളോടുളള പിണക്കം ഇതു വരെ മാറിയില്ലേ"

"നീ വിളിച്ച കാര്യം പറയെടീ"

"നാളെ കണ്ണനെ എഴുത്തിന് ഇരുത്തുകയാണ്.ഡാനി വരണം"

"ഏത് കണ്ണൻ?"

"എൻറ്റെ മോൻ അദ്വൈത്. അവൻറ്റെ വിളിപ്പേരാണ് കണ്ണൻ. മ് ഡാനി ഇപ്പോഴും കൊച്ചിയിൽ തന്നെയല്ലേ! സച്ചിയേട്ടനും ഡാനിയെ കണ്ട് സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഫോൺ വിളിക്കാനൊരു മടി. നേരിട്ട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണമെന്നാ പറയുന്നത്."

"ഉം"

"അപ്പോ ഡാനി രാവിലെ 8 മണിക്ക് മുമ്പെത്തണം. പാലക്കാട് ആണെട്ടോ ഞങ്ങളിപ്പോൾ. ഗീതേടത്തിയുടെ വീട്ടിൽ"

"ശരി ഞാൻ വരാം"

"മ്.. അടിച്ച് ഫിറ്റായി ഉറങ്ങി പോയേക്കരുതേ" എന്ന് പറഞ്ഞ് പൂജ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

അത് കേട്ടതും എൻറ്റെ തലച്ചോറിലൂടെ എന്തോ ഇഴയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. തലയിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് ഞാൻ അലറി... ഹാ.....

"പോകണം" "പോയി മൂർത്തിയെ കാണണം" മനസ്സിലുരുവിട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി.

ഷവറിനടിയിൽ നിന്ന എന്റ്റെ തലയിലൂടെ വെളളം ഒലിച്ചിറങ്ങിയതോടൊപ്പം ഓർമ്മകൾ പിന്നോട്ടോടി.

കൈയ്യിലിരിപ്പും അലസതയും മൂലം ചിന്നഭിന്നമായിപ്പോയ കോളേജ് പഠനത്തിൻറ്റെ ബാക്കിപത്രമായ ഒരു ലോഡ് സപ്ളികളുമായ് ഞാൻ ചെന്നെയ്ക്ക് കളളവണ്ടികയറി 5 വർഷം മുൻപ്.

നാട്ടിലിനിയും നിൽക്കാൻ വയ്യ. അവിടെ എൻറ്റെ കോളേജ് ബഡ്ഡി മൂർത്തി ഒരു ചെറിയ ജോലി റെഡിയാക്കി വിളിച്ചതാണ് എന്നെ.

അവൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ സൂപ്പർവൈസർ അതായിരുന്നു എൻറ്റെ പോസ്റ്റ്. അവൻ അവിടെ എൻജിനീയറും.

താമസം അവൻറ്റെ കൂടെ വാടക വീട്ടിൽ. ഒരു ചെറിയ 2 ബെഡ്റൂം വാർക്ക വീട്. തെണ്ടികുത്തുപാളയെടുത്ത എനിക്ക് ആ ജോലി ധാരാളമായിരുന്നു. കുക്കിങ്ങും അവൻറ്റെ വക.

പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ബിസ്കറ്റ് ആയിരുന്ന അവനുമായി വലിയ