Chapter Title : പൂമഴ പെയ്ത തീരങ്ങൾ 4 [സ്പൾബർ]

സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു..അടഞ്ഞ കൺപോളകൾക്കിടയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ താഴേക്കിറ്റി..

കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് ദേവദാസ് കൊതിയോടെ നോക്കി.. ഇത്രയും കാലം കാണാതിരുന്ന സൗന്ദര്യം തന്റെ ഭാര്യയിലയാൾ കണ്ടു.. അത് മനസിലാക്കാൻ വേറൊരുത്തൻ തന്റെ ഭാര്യയെ ഊക്കേണ്ടിവന്നു എന്ന് മാത്രം..

കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും സുഷമ കണ്ണ് തുറന്നില്ല..കണ്ണ് തുറന്ന് അയാളെ നോക്കാൻ അവൾക്കാവില്ലായിരുന്നു..അത്രമാത്രം ഭയം അവളെ പിടികൂടിയിരുന്നു..താൻ ബാബൂനോട് സംസാരിക്കാനായി മാത്രം ഉപയോഗിച്ച ഫോൺ ഭർത്താവ് കണ്ട് പിടിച്ചെന്ന് സുഷമക്ക് മനസിലായി..വേറെ എവിടെ തപ്പിയാലും, അലക്കാനുള്ളത് ഇട്ട് വെച്ച ബക്കറ്റിൽ അയാൾ നോക്കില്ലെന്ന് പൂർണ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു…

പക്ഷേ, ഇന്ന് രാവിലെ പോരുന്നത് വരെ തന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിയതാണ്..തനിക്കുടുക്കേണ്ട സാരി വരെ എടുത്ത് തന്നു.. അത് വരെ തന്നെ ഒരു സംശയവുമില്ലായിരുന്നു… പിന്നെന്താണ് സംഭവിച്ചത്… ?.

തന്റെയൊപ്പം തന്നെ ഏട്ടനും വീട്ടീന്നിറങ്ങിയതാണല്ലോ… പിന്നെപ്പഴാണ് ഏട്ടനാ ഫോൺ കണ്ട് പിടിച്ചത്..?.

സുഷമക്കൊരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല..ഇനി തന്റെ ജീവിതം എന്തായിത്തീരുമെന്നോർത്ത് അവൾ ഹൃദയവേദനയോടെ ഇരുന്നു.. താൻ ബാബുവിന് പൈസ കൊടുത്തത് മാത്രമല്ല, അവന് തന്റെ ശരീരം കൊടുത്തത് വരെ തെളിവ് സഹിതം അറിഞ്ഞ ഭർത്താവാണ് അടുത്തിരിക്കുന്നത്..എങ്ങിനെ ഇനി അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കും..?..എങ്ങിനെയിനി ബാക്കി ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടും..?..എന്തായാലും ഇനിയും ചോദ്യങ്ങളുണ്ടാവും..

“നിനക്ക് വേദനിച്ചോടീ…?”..

ഇനിയും ചോദ്യമുണ്ടാവുമെന്ന് ഭയന്നിരിക്കുന്ന സുഷമയുടെ കാതിലേക്ക് വളരെ നേർത്തൊരു ശബ്ദം വന്ന് പതിച്ചു..അതിൽ ഗൗരവമോ ദേഷ്യമോ ഇല്ലെന്നും,ഒരൽപം കുസൃതിയുണ്ടോന്ന് പോലും അവൾക്ക് തോന്നി.. അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് ദേവദാസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. കുറച്ച് മുൻപ് കണ്ട ഭാവമല്ലാ മുഖത്ത്..അവിടെ ദേഷ്യമില്ല.. നിരാശയില്ല.. ഗൗരവമില്ല.. ചെറുപുഞ്ചിരിയാണാ മുഖത്ത്..