Chapter Title : പൂമഴ പെയ്ത തീരങ്ങൾ 5 [സ്പൾബർ]

ശബ്ത്തിൽ നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു..

“സാറിന്റെ ഒരു ഫ്രന്റുണ്ട് ബാങ്കിൽ… അയാളാ കണ്ട് പിടിച്ച് കൊടുത്തത്…”..

“ ഇത് പ്രശ്നമാവില്ലേ ചേച്ചീ…?..

എന്നിട്ട് സാറ് ചേച്ചിയോട്

ചോദിച്ചോ… ?”..

“ഉം… ചോദിച്ചു… പക്ഷേ ഞാൻ പിടി കൊടുത്തില്ല… എന്നാലും സാറെല്ലാം അറിഞ്ഞെടാ… എന്റെ മറ്റേ ഫോണില്ലേ, അത് സാറ് കണ്ട് പിടിച്ചു… അതിൽ നമ്മുടെ ചാറ്റെല്ലാം സാറ് കണ്ടു… “..

സുഷമ പറയുന്നത് കേട്ട് ബാബു വിറച്ച് പോയിരുന്നു..പക്ഷേ… സുഷമയുടെ സംസാരത്തിൽ ഒരു പേടിയും അവന് തോന്നിയില്ല..

“നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോടാ ചക്കരേ… ?”..

ഇത്ര പ്രശ്ങ്ങളുണ്ടായിട്ടും ചേച്ചി കൊഞ്ചുന്നതെന്തെന്ന് അവന് മനസിലായില്ല..

“പിന്നെ പേടിക്കാതെ… ഞാൻ നാട് വിട്ട് പോയാലോ ചേച്ചീ… ?”..

“വേണ്ട… നീയെങ്ങോട്ടും പോണ്ട… നേരെയിങ്ങ് വന്നാ മതി കുട്ടാ… “..

സുഷമയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ശരിക്കും ഒരു പന്തികേട് ബാബൂന് തോന്നി.. ഭാര്യക്കൊരു കാമുകനുണ്ടെന്ന് ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് അറിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞു..ആ ചാറ്റ് മുഴുവൻ കേട്ടാൽ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അയാൾക്ക് മനസിലാവും..എന്നിട്ടുമെന്തേ ചേച്ചിക്ക് പേടിയില്ലാത്തത്… ?..

ഇത്രയൊക്കെയായിട്ടും ഇന്നും ചേച്ചി ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു… എന്തോ ഒരു ദുരൂഹത ബാബൂന് തോന്നി..

“വേണ്ട ചേച്ചീ… ഇനി ഞാൻ വരില്ല… സാറ് നല്ല പിടിപാടുള്ളയാളാ… എനിക്കിനിയും ജീവിക്കണം’...”..

ബാബു ശരിക്കും പേടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് സുഷമക്ക് മനസിലായി.. പാവം.. ഇനി കാര്യം പറയാം…

“എടാ പൊട്ടാ… നീയെന്നെ കളിച്ചതൊക്കെ സാററിഞ്ഞു… എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു… ഇന്ന് രാവിലെ എന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച് കളിച്ചത് വരെ പറയേണ്ടിവന്നു… അപ്പോ അങ്ങേർക്കൊരാഗ്രഹം… നീയെന്നെ ഇനിയും കളിക്കണമെന്ന്… അതയാൾക്ക് കാണണമെന്ന്…. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു… നിന്നെ കൂട്ടാൻ കാറുമായി വരുന്നത് സാറാ… വേഗം കയറിങ്ങ് പോര്…. പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങിനെയാന്ന് ആ മരപ്പൊട്ടനൊന്ന് കാണിച്ച് കൊടുക്കണം…”..

അപ്പുറത്ത് നിന്ന് അനക്കമില്ല.. മിണ്ടാട്ടമില്ല.. ശ്വാസം പോലും കേൾക്കുന്നില്ല… സുഷമ വിളിച്ച് നോക്കി.. ഒന്നല്ല, പലവട്ടം വിളിച്ച് നോക്കി.. അനക്കമില്ല.. അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കിയിട്ടുമില്ല.. കുറേ നേരത്തിന് ശേഷം കരച്ചിൽ പോലെ ഒരു വിളി കേട്ടു…

“ ചേ…ച്ചീ… “..

സുഷമക്ക് ആശ്വാസമായി..

“എന്ത് പറ്റിയെടാ ചക്കരേ… പേടിച്ച് പോയോ എന്റെ കുട്ടൻ… ?.

എന്നാ