Chapter Title : പൂരത്തിനിടയിൽ 2 [ഋഷി]

എന്റെയൊപ്പം ഇരുന്നു കഴിക്കുന്നതല്ലേടീ വല്ല കാസിനോ ബാറിലും പോയിരുന്നു വീശുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്.

ഹരിയുടെ വാ പൊളിഞ്ഞു... എടാ ഹരീ.. ഞാൻ നിന്റച്ഛനാടാ... അതു മറക്കണ്ട... വിശ്വൻ ചിരിച്ചു....

വിശ്വന്റെ വീരചരിതങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ സമയം പോയത് ഹേമന്തറിഞ്ഞില്ല. ഇടയ്ക്ക് സുമതി അടുക്കളയിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു... പ്രിയ വന്ന് ചാരുപടിയിൽ ഹേമന്തിന്റെ പിന്നിൽ അടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ഷോർട്ട്സിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക്കു വലിച്ച് അവന്റെ ചന്തിയിലേക്കിറങ്ങി. അവന്റെ ചന്തിയിടുക്കിൽ അവളുടെ നഖമമർന്നപ്പോൾ അവനുയർന്നുപോയി... നടുവിരൽ ഗുദത്തിലമർത്തി അവളവനെ വട്ടു പിടിപ്പിച്ചു... പിന്നെ ചന്തിക്കൊരു നുള്ളുകൊടുത്തിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.

എന്താടീ ആ ചെക്കനുമായിട്ട്? സുമതി ചോദിച്ചു... രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞാൽ അവനങ്ങു പോകും. അച്ഛനറിയണ്ട....

ഓ എന്റെ പൊന്നമ്മേ... പ്രിയ സുമതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.... അമ്മേടെ മോനെ മുഴോനും ഞാനെടുക്കണില്ലേ... അവനാണെങ്ങിൽ അമ്മേടെ മേത്തൂന്ന് കണ്ണെടുക്കുന്നില്ല... ഭാഗ്യത്തിന് അച്ഛൻ ബിസി, ഹരി അവന്റെ ലോകത്ത്.... ആ മന്തന് അമ്മയോട് പ്രേമമാണെന്നാ എനിക്ക് തോന്നണത്.. ഇവിടാണേൽ അരവിന്ദേട്ടനുമില്ല. ഞാനുമൊരു പെണ്ണല്ലേ അമ്മേ... അവൾ കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു.

പോടീ അവിടുന്ന്.. സുമതി തവിക്കണ വെച്ച് പ്രിയയ്ക്കൊരടി കൊടുത്തു. നല്ല കൊച്ചനാണവൻ. അവന്റെ അമ്മയാവാൻ പ്രായമുള്ള ഈ കിളവിയോടാണവനു പ്രേമം! അവൾ ചിരിച്ചു...

എന്റമ്മേ... ഈ മുടിഞ്ഞ മൊലേം, ആനച്ചന്തീം, ചുന്തരി മൊഖോമൊക്കെക്കണ്ടാൽ ആ മന്തനല്ല അവന്റച്ഛൻ വീഴും... പ്രിയ സുമതിയുടെ രണ്ടുമുലകളിലും ഞെരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു... കണ്ടോ കണ്ടോ... മൊലഞെട്ടൊക്കെയങ്ങ് തടിച്ചുവരണത്!

എടീ മതി മതി... സുമതി ചിരിച്ചു... അവളുടെ കൈകൾ കൊഴുത്ത മുലകളിൽ നിന്നും പിടിച്ചു മാറ്റി. പ്രിയ സുമതിയുടെ ചന്തിയിൽ കൈ വിടർത്തി ഒന്നു തഴുകിഞെരിച്ചു... അമ്മേ... അരവിന്ദേട്ടനും ആ മന്തനുമൊക്കെ ദേ ഈ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയങ്ങനെ കെടന്നു തുളുമ്പുന്നത് നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടൊള്ളതല്ലേ... എന്റെ ഭഗവതീ... എനിക്ക് ഈ അമ്മേടെ പ്രായത്തില് ഇതിന്റെ പാതി ഭംഗിയൊണ്ടായാ മതിയായിരുന്നു...

സുമതി തിരിഞ്ഞ് പ്രിയയുടെ നെറ്റിയിലുമ്മവെച്ചു. നിയ്യല്ലേടീ എന്റെ സുന്ദരിമോള്. പോടീ, പോയി പാത്രമെടുത്തു വെയ്ക്കടീ.. പ്രിയയുടെ മൃദുലമായ ചന്തിക്ക് നോവിക്കാതെ തല്ലി.

അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ അധികമാരും സംസാരിച്ചില്ല. എല്ലാവരും അവരവരുടേതായ ചിന്തകളിൽ ലയിച്ചിരുന്നു. സുമതിയും, ഹേമന്തും, പ്രിയയും മിഴികളിടഞ്ഞപ്പോൾ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറി. പൂരം കാണാൻ കാലത്ത് എട്ടു മണിയോടെ ഇറങ്ങാമെന്ന് ഹരി പറഞ്ഞു.

അമ്മയും പ്രിയേച്ചിയും വരുന്നില്ലേ? ഹേമന്ത് ചോദിച്ചു. സുമതിയെ അമ്മേയെന്നവൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആർക്കും ഒരസ്വാഭാവികതയും തോന്നിയില്ല.

ആ തിരക്കിലോ? സുമതി ചിരിച്ചു... മിക്കവാറും പെണ്ണുങ്ങളാരും പൂരത്തിന്റന്ന് ഇറങ്ങാറില്ലടാ...