Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ]

നല്ല കുട്ടി എന്ന് വെച്ചാൽ. പഠിക്കാനും മിടുക്കി. നൃത്തം ചെയ്യാനും അറിയാം. ഇപ്പൊ ബിഫാമിനു ചേർന്നിട്ടേയുള്ളു. നകുലന്റെ അച്ഛൻ അജിത് അവനെ ഷട്ടിൽ കളിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ മാച്ച് ഒക്കെ അവന്റെയൊപ്പം ഇരുന്നു കാണാറുമുണ്ട്, അങ്ങനെയാണ് അവനു സ്പോർട്സിൽ ഇന്ട്രെസ്റ് ഉണ്ടായത്. പക്ഷെ നിമിഷയ്ക്കാണ് ഷട്ടിൽ കളിക്കാൻ കൂടുതലിഷ്ടം. രണ്ടാളും അച്ഛൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത വെസ്പയിൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോ അവൻ ഫുട്ബാളും അവൾ ഷട്ടിലും കളിക്കുന്നത് പതിവാണ്.

നിമിഷയ്ക്കും നകുലിനും ഒരു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ, അതായത് 18 ഉം 19 പ്രായം. ചോര തിളക്കുന്ന ഈ പ്രായത്തിൽ കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷെ നിമിഷയ്കും നകുലിനും കോളേജിലും സ്‌കൂളിലും ആരോടും പ്രണയമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇരുവരുമെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം. രണ്ടാളുടെയും കണ്ണിൽ പെർഫെക്റ്റ് ഏട്ടനും അനിയത്തിയും തന്നെയായിരിന്നു.

അജിത് തൃശൂർ ടൗണിലെ ബിൽഡർ ആണ്, സ്നേഹ അഡ്വക്കേറ്റും! അവരുടെ ഇരു നില വീട്ടിൽ താഴെയും മുകളിലുമായി ധാരാളം മുറികളുണ്ട്, എങ്കിലും ചെറുപ്പം മുതലേ നിമിഷയും നകുലും ഒരു മുറിയിൽ ആയിരുന്നു പഠിക്കുന്നതും ഉറങ്ങുന്നതുമെല്ലാം, അത്യാവശ്യം നല്ലവലിപ്പമുള്ള മുറിയാണത്.

നകുൽ ചായമോന്തുന്നതിനിടെ നിമിഷയെ ഒന്നുടെ വിളിച്ചു. ഏഹ്ഹേ!

അവളെടുത്തില്ല, എല്ലാ ആഴ്ചയും അനിയത്തിയെ കാണാൻ വരുന്നവനാണ് ഇപ്പൊ ദേ ആഴ്ച മൂന്നായി. ഹോസ്റ്റലിൽ തന്നെ! ബാംഗ്ലൂർന്നു തൃശൂർക്ക് അത്ര ദൂരമൊന്നുമില്ല. രാത്രി ട്രെയിൻ കേറിയാൽ രാവിലെ എത്താം.

നകുൽ ബസിന്റെ സമയം നോക്കി അത്യാവശ്യം സാധനങ്ങൾ വാരി ബാഗും പാക്ക് ചെയ്തു ഫ്രെണ്ട്സിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. തിങ്കളാഴ്ച ലീവ് ആണ്. ചൊവ്വയും കൂടെ കഴിഞ്ഞിട്ട് തിരിച്ചു വരാം എന്നവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ടിക്കറ്റ് മൊബൈൽ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു.

ബസിൽ ജനലോരമിരിക്കുമ്പോ, അവന്റ മനസ്സിൽ നിമിഷയുടെ മനസ്സിൽ എന്താന്ന് അറിയാതെ കുഴഞ്ഞു.

ശെരിയാ പെണ്ണിന്റെ മനസ് തുറക്കാൻ പെണ്ണ് തന്നെ വിചാരിക്കണം! എന്നാലും ഒരു മുറിയിൽ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നിട്ടുണ്ട്, അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളത്തും ഓരുപാടൊരുമ്മകൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അമ്മയും അച്ഛനും ഇരുവരെയും രണ്ടു മുറിയിൽ ഉറങ്ങിയാൽ മതി എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോളും അവർക്ക് സ്വയം ഇണകുരുവികളെ പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. പ്രായപൂർത്തിയായിട്ടും ആണും പെണ്ണും ഒന്നിച്ചു ഒരേ കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോ എത്ര നിയന്ത്രിച്ചാലും പിടിവിടുന്ന ചില നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ട്. നിമിഷക്കോ നകുലിനോ അങ്ങനെയൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. അവരുടെ സ്നേഹം അത്രയും പവിത്രവുമായിരുന്നു.

കണ്ണ് തുറന്നു നകുൽ നോക്കുമ്പോ ബസ് തൃശൂർ ടൌൺ എത്തിയിരിക്കുന്നു,