Chapter Title : പൂർണിമയുടെ കഷ്ടപ്പാട് 2 [സ്വാതി]

ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല."ഇവിടെ കിടക്കോ അമ്മ "അവന്റെ വീണ്ടുമുള്ള ചോദ്യം കേട്ടു ഞാൻ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ആഹ് ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടെ കിടക്കാം. "മോൻ ഇപ്പോ ഇരുന്ന് പഠിയ്ക്." അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു. ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ നിന്നും എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്കു പോയി. അവന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു സംശയം തോന്നി. പെട്ടെന്നു എന്റെ ഫോൺ ബെൽ അടിച്ചു നമ്പർ ആണ് ആരാണെന്നു അറിയാനായി എടുത്തു "ഹലോ, പൂർണിമ അല്ലെ? " "അതെ പൂര്ണിമായാണ് "ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു "ഞാൻ കൃഷ്ണൻ ആണ്. ഫോണിന്റെ"മറുവശത്തു നിന്ന് പറഞ്ഞു "ആഹ് അങ്കിൾ ആയിരുന്നോ. "ഞാൻ ഫോൺ ഉം എടുത്തു വീടിനു പുറത്തേക് പോയി സംസാരിച്ചു. "മോൾടെ അച്ഛൻ കയർ പൊട്ടി നില്കുകയാണല്ലേ അവിടെ. അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു "കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു "കുറച്ചു മുൻപ് ഒരു വിധം അമ്മ കാണാതെ രക്ഷപെടാതെ ഉള്ളു. "ഞാൻ പറഞ്ഞു. "അവന് അല്ലെങ്കിലും ആക്രാന്തം ആണ്," ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ചു ചിരിയ്കുന്നത് കേട്ടിട്ടാകണം അച്ഛൻ ഇറങ്ങി എന്റടുത്തേയ്ക് വന്നു. അച്ഛനെ ശ്രദ്ധിയ്ക്കാതെ ഞാൻ അങ്കിൾ നോട്‌ പറഞ്ഞു "അങ്കിൾ ഏയ്‌ ജോസഫ് സർ നെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല. അങ്കിൾ തന്നെ ജോസഫ് സർ നോട്‌ പറഞ്ഞു എന്റെ ജോലി കാര്യം സ്ഥിരം ആയോ ഇല്ലയോ എന്ന് ചോദിയ്ക്കോ " "മോളെന്തിനാ വിഷമിയ്ക്കുന്നത്. അവൻ ജോലി ഒകെ സ്ഥിരം ആകും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ ഉണ്ടാലോ മോളെ "അയാൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഫോൺ