Chapter Title : പൂർണിമയുടെ കഷ്ടപ്പാട് 4 [സ്വാതി]

ഒരുപട് നാൾക്ക് ശേഷം ബന്ധുക്കളെ കണ്ടതല്ലേ അവരുമായിട് എവിടെയെങ്കിലും നില്പുണ്ടെന്നു എനിയ്ക് അറിയാം. രാത്രി 11 ഒകെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആൾക്കാരൊക്കെ തീർന്നു തുടങ്ങി. ഞാൻ സതീഷ് ചേട്ടനോട് നോട്‌ ചോദിച്ചു

"അച്ഛനെ അവിടെ എങ്ങാനും കണ്ടോ.? "

"മാമൻ പുറകെവശത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു നേരത്തെ. ഇപ്പോളും അവിടെ തന്നെ കാണും.. "സതീഷ്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു

ഞാൻ ഒന്നു നോക്കാൻ വേണ്ടി പുറകിലേയ്ക് പോയപ്പോൾ സതീശേട്ടനും ഉം കൂടെ വന്നു. അച്ഛൻ മദ്യപിച്ചു ബോധം ഇല്ലാതെ പാചകപുരയ്ക് അടുത്ത് ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഉറങ്ങുന്നു, ഞാൻ അച്ഛനെ ഒരുപാട് വിളിച്ചു ഉണർത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും, ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല.

"മാമൻ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ പൂർണിമയ്ക്ക് ഉറങ്ങണ്ടേ "സതീഷേട്ടൻ ചോദിച്ചു

എന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പ് മടിയിൽ കുത്തി വച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു "എനിയ്ക്കും ഉറക്കം വരുന്നു. ഇവിടണേൽ ഒരുപാട് പേരും ഉണ്ട് "

സതീഷ് ചേട്ടൻ "പൂർണിമേ നീയെങ്കിൽ നമ്മുടെ റൂമിലേയ്ക് പോര് "

"അത് വേണ്ട ചേച്ചിയ്ക് ഇഷ്ടവില്ല. വെറുതെ എന്തിനാ "ഞാൻ സതീഷേട്ടനോട് പറഞ്ഞു

സതീശേട്ടൻ ഒരു ചിരിയോടെ "നിനക്ക് എന്റെ റൂമിൽ കിടക്കാൻ ഇഷ്ടാണോ. "

"മും.... "ഞാൻ മൂളി

"എങ്കിൽ ദേവിക ഒന്നും പറയില്ല നി സമാധാനിയ്ക്ക് "

ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി മുന്നിലേയ്ക് നടന്നു. ദേവിക ചേച്ചി അവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചേട്ടൻ ചേച്ചിയോട് എന്തൊക്കെയോ മാറി നിന്നു സംസാരിച്ചു കുറച്ചു നേരം. ചിലപ്പോൾ എന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഉള്ള കാര്യം പറയുന്നതാകും. ദേവിക ചേച്ചി എന്റടുത്തേയ്ക് വന്നു

"പൂർണിമേ എന്റടുത്തു പറയാതെന്താ നി പോയി ബാഗൊക്കെ എടുത്തോണ്ട് വാ " ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ തന്നെ നിന്നു.

സതീശേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി ആഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ അകത്തു നിന്നു എന്റെ ബാഗ് എടുത്തോണ്ട് വന്നു. ദേവിക ചേച്ചി തന്നെ എന്നെ അവരുടെ വണ്ടിയ്ക്കടുക്കലേയ്ക് വിളിച്ചോണ്ട് പോയി. ഞാനും കയറി. ഞാൻ പുറകിൽ ഇരുന്നു പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ ഒകെ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. നല്ല തണുപ്പുണ്ട്. ഒരു മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിന്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി. ചേച്ചി ഇറങ്ങി എന്തോ വാങ്ങാൻ പോയി. അവിടെ