Chapter Title : പൂതപ്പാറയിലെ പൂതനകൾ [ജുമൈലത്]

ഒരു ദിവസം ബാത്ത്റൂമിലെ തണുത്ത നിലത്ത് മലർന്ന് കിടന്ന സൗമ്യയുടെ മുഖത്തിരുന്ന് പൂറ് തീറ്റിക്കുകയായിരുന്ന ജാനറ്റ് ശക്തമായ രതിമൂർച്ചയിൽ മദജലത്തോടൊപ്പം മൂത്രവും ചീറ്റി. ആദ്യം മനസിലായില്ലെങ്കിലും പിന്നെ അത് ജാനറ്റിൻ്റെ മൂത്രമാണെന്നറിഞ്ഞ സൗമ്യക്ക് വീണ്ടും വായിലേക്ക് മൂത്രം കിട്ടാൻ കൊതിയായി. അതവൾ ജാനറ്റിനോട്  പറയുകയും ചെയ്തു. തനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ഒരു വായ കിട്ടാൻ കാത്തിരുന്ന ജാനറ്റ് ഒന്നും നോക്കാതെ സൗമ്യയുടെ വായിലേക്ക് മൂത്രം ചീറ്റിയൊഴിച്ച് കൊടുത്തു. മലർന്നു കിടന്ന് സൗമ്യ ജാനറ്റിൻ്റെ ചൂട് മൂത്രം ഊമ്പിക്കുടിച്ചു.

ഇതോടെ അവർ വന്യമായ രതി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. ദേഹമാസകലം മുത്രമൊഴിച്ച് അത് നക്കിയെടുക്കുന്നത് അവർക്കൊരു ഹരമായി മാറി. ബാത്ത്റൂമിലെ തറയിൽ മൂത്രമൊഴിച്ച് രണ്ടാളും അതിൽ കിടന്ന് ഉരുണ്ടു മറിഞ്ഞു. സുഖിക്കാനും, സുഖിപ്പിക്കാനും അവർക്ക് യാതൊരുനാണമോ, മടിയോ ഇല്ലാതായി.എന്നാലും ആണൊരുത്തൻ ഇല്ലാത്തതിൻ്റെ കുറവ് സൗമ്യക്കുണ്ടായിരുന്നു.

വന്ന ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ നാട്ടിൻപുറം നന്മകളാൽ സമൃദ്ധം എന്നാണ് സൗമ്യ വിചാരിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ സ്കൂളിലെ അനുഭവങ്ങൾ സൗമ്യയുടെ ധാരണയെ അധികം വൈകാതെ  മാറ്റിമറിക്കുകയും ടീച്ചറിൻ്റെ ധാരണ വെറും തെറ്റിദ്ധാരണയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.

പൂതപ്പാറ ഗവണ്മെന്റ് ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂളിൽ എത്തിയപാടെ അവിടെയുള്ള വിവരമില്ലാത്ത ടീച്ചർമാരെ ഉപദേശിച്ചും പട്ടണത്തിലെപ്പോലെ മനോഹരമായി സാരി ഉടുത്ത് “കൊന്യോസ്തി സദൃശോ മയാ” എന്ന അഴകിയ രാവണന്റെ മട്ടിൽ നടന്നും സൗമ്യ മിസ്സ്‌ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരടായി മാറാൻ അധിക കാലമൊന്നും വേണ്ടി  വന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും മുൻപറഞ്ഞ ആറ് താടകമാരുടെ.

സിറ്റിയിൽ ജീവിച്ചത് കൊണ്ടും ലോകം കുറെ കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ടും സ്കൂളിലെ ടീച്ചേഴ്സിനെ പലകാര്യങ്ങൾക്കും മറ്റൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കാതെ ഉപദേശിക്കുന്നതും ഓരോന്ന്