Chapter Title : പൂവും കായും [ആനന്ദി]

തുടിക്കാൻ  വിട്ടിട്ടില്ല.... മാനം മുട്ടെ െകാതി ഉണ്ടായിട്ടും...!

വേലയും  കൂലിയും  ഇല്ലാത്ത വിഷ്ണു െവറുതെ മോഹിച്ചില്ല എന്നതാ സത്യം

*********

എത്തി വലിഞ്ഞ് ഫോൺ  എടുത്ത് ജയയുടെ പേര് തെളിഞ്ഞപ്പോർ  വിഷ്ണു ആ ത്മ ഗതം എന്നോണം പറഞ്ഞു

" ഇന്നിനി വല്ലതും കേൾക്കാം...."

ഫോണുമായി  ധൃതി  പിടിച്ച് വിഷ്ണു വളപ്പിൽ ഇറങ്ങി

" െ ബല്ലും  ബ്രേക്കുമില്ലാതെ  അവൾ  സംസാരിക്കും...!"

ഇതിനിടെ  രണ്ട്  മൂന്ന്  തവണ ഫോൺ പൂർണമായും  അടിച്ച്  നിർത്തി

വീട്ടിൽ നിന്നും സാമാന്യം  ദൂരെ ആയപ്പോഴാണ് വിഷ്ണു ഫോൺ റ സീ വ്  . െ ചയ്തത്....

"എടാ മയിരേ എത്ര  നേരായി  നിന്നെ  വിളിക്കുന്നു  പറി....! നീ അവിടെ  എന്തോ ഊമ്പി ക്കൊണ്ടിരിക്ക്യായിരുന്നു.....?

"ഊമ്പാൻ കിട്ടില്ലെടി നീളം  കുറവായിരുന്നു...!"

തട്ടിന് തറുതട്ട് എന്ന  പോലെ വിഷ്ണു ഒപ്പത്തിന് നിന്നു

"  കോപ്പേ....നിന്റെ കോയത്തിന്റെ നീളം അറിയാനല്ല  നിന്നെ  ഞാൻ വിളിച്ചത് ? എത്ര നാളായി നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്....?"

" ഏത് കാര്യാ െപാന്നേ..... നീ ഉദ്ദേശിച്ചത്....?"

െ നെ സായി വിഷ്ണു ഒന്ന്  സോപ്പിടാൻ  നോക്കി

"  ദേ.... ഊമ്പി ക്കിടക്കുന്നു.... അപ്പോ  ഓർമ്മയില്ലേ....?  അമേരിക്കൻ  പ്രസിഡണ്ടല്ലേ ... ഓർമ്മയിൽ  തങ്ങി  നില്ക്കാതിരിക്കാൻ...? നിന്റടുത്ത് ഒരു  കോപ്പും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല....."

ജയ ചിണുങ്ങി

" എന്റെ  മുത്ത് കലിക്കണ്ട... ഒന്നൂടി പറഞ്ഞേ!"

" നീ  ഒരു ക്ണാപ്പും  പണയണ്ട.... ഞാൻ  പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു...  ഞാൻ  നിനക്കാരാ...?"

ജയ െസന്റി  അടിച്ചു

" ഒരവസരം  കൂടി ...."

" ഞാൻ ഒരുത്തി  ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ  നാണോം മാനോം ഇല്ലാതെ... എടാ ഒരു ബോട്ടിൽ ഹണി ബീ വാങ്ങി  തരാൻ  പറഞ്ഞിട്ട്  എത്ര  ആയെടാ.. ?  കാശ്  പിന്നെ  മതി  എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ.... ? ഒ ക്കു വോ ഇല്ലയോ?""

അന്ത്യ ശാസനം  പോലെ ജയ  പറഞ്ഞ് നിർത്തി

" നാളെ എത്തിയിരിക്കും .... അവിടെ...."

" അതെന്താടാ ഇന്ന് പറ്റാത്തേ....?"

ജയ്ക്ക് വീണ്ടും ചെറിയ സംശയം

" എടീ  ഇന്ന്