Chapter Title : പോപ്പിൻസ് 2 [അപരൻ]

എനിക്കു വരാൻ പറ്റില്ല.."

" ങേ.. അതെന്താ"

" അതു സാറേ വീട്ടിൽ ഞാനൊറ്റയ്ക്കാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പം ഹരിസാറു മോളേ എനിക്കു കൂട്ടു കിടക്കാൻ വിടാമെന്നു പറഞ്ഞു."

" നീ വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞില്ലേ."

" അതൊക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷേ സാറും കൊച്ചമ്മേം ഒരേ നിർബ്ബന്ധം. കാര്യമെന്താന്നു വച്ചാൽ ഹീരക്കുഞ്ഞിന്നലെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി. അപ്പോ മോളേ ഒന്നു മാറ്റി നിർത്തിയാൽ അവർക്കു രണ്ടു പേർക്കും ഒന്നു സ്വതന്ത്രമായിട്ടു അർമാദിക്കാമല്ലോ. അതാ കാര്യം.."

" അപ്പോൾ ഞാൻ തങ്കമ്മേടെ വീട്ടിൽ വരണമെന്നാണോ.."

" അതു വേണ്ടാ.. ഞാൻ ഹാരികമോളേം കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ടു വരാം.."

" അതെങ്ങനെ നടക്കും തങ്കമ്മേ"

" സാറതോർത്തു വിഷമിക്കേണ്ടാ. ഞാൻ ഒരു സൂത്രം പറഞ്ഞ് മോളേം കൂട്ടി വരാം. അവളൊരു പത്തു മണിയാകുമ്പോഴേക്ക് ഉറങ്ങിക്കോളും. രാവിലെ ഒരു ആറു മണിക്കു മുമ്പേ ഞങ്ങളെ തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വിട്ടാ മതി. കൊച്ചിനു കോളേജിൽ പോകാനുള്ളതാ."

" ഇതൊക്കെ നടക്കുമോ തങ്കമ്മേ"

" സാറു പേടിക്കേണ്ട. ഞാനല്ലേ പറയുന്നത്. സാറ് ഒരു ഒമ്പതാകുമ്പം കാറുമായി വന്നാ മതി. ബാക്കിയൊക്കെ എനിക്കു വിട്ടേര്"

ബാലുവിനു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു...

രാത്രി അത്താഴമൊക്കെ കഴിച്ച് ഒരു ഒന്നര സ്കോച്ചും അകത്താക്കി ബാലു ഇരുന്നു. .

പറഞ്ഞ പടി ഒമ്പതായപ്പോൾ ബാലു തങ്കമ്മയുടെ വീടിനടുത്തെത്തി. അയൽ വീടുകളിലൊന്നും വെളിച്ചമില്ല.. ബാലു മൊബൈലിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ തങ്കമ്മയും പുറകേ ഹാരികയും ഇറങ്ങി വന്നു. രണ്ടു പേരും കാറിൽ കയറി..

വീട്ടിലെത്തി അകത്തു കയറിപ്പോൾ ബാലു ചോദിച്ചു, " നിങ്ങൾ അത്താഴം കഴിച്ചോ"

" ഉവ്വ് സാറേ"

" മോൾക്ക് വീടു മാറിക്കിടക്കുന്നതിൽ വിഷമമുണ്ടോ" ബാലു ഹാരികയോടു ചോദിച്ചു.

" ഒരു വിഷമവുമില്ലാ അങ്കിൾ" ഹാരിക പറഞ്ഞു.

കുറച്ചു സമയം കൂടി ചെറിയ വർത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞവരിരുന്നു.

" മോളേ ഇനി പോയി കിടക്കാം. ഞാൻ സാറിനു ചോറു കൊടുത്തിട്ടു വന്നു കിടന്നോളാം."

ബാലു മുകളിലത്തെ നിലയിൽ അവർക്കുള്ള മുറി കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

ഹാരിക മുറിയിൽ കിടക്കാനുള്ള വട്ടം കൂട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തങ്കമ്മ ബാലുവിന് ചോറു കൊടുക്കാനെന്നു പറഞ്ഞ് താഴേക്കു പോന്നു...