Chapter Title : പോപ്പിൻസ് 2 [അപരൻ]

കടക്കുന്നത് ഇരുവരും അറിഞ്ഞു. വേദനിപ്പിക്കുന്ന പിച്ച് പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്ന അവരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് നല്ല മയത്തിലുള്ള പിച്ചായിരുന്നു കിട്ടിയത്. നാലഞ്ചു തവണ അങ്ങനെ പിച്ചിയ ശേഷം വേദന മാറ്റാൻ എന്ന വ്യാജേന സിസ്റ്റർ ഷഡ്ഡിക്കു പുറത്തു കൂടി രണ്ടു പേരുടെയും ചന്തികളിൽ തടവി. അപ്പോഴാണ് ' കുണ്ടി ജാൻസി ' അങ്ങോട്ടു കടന്നു വന്നത്.

ജാൻസി വന്നതോടെ സിസ്റ്റർ സാബിറയോടും രേവതിയോടും പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. വെളിയിലിറങ്ങി പുസ്തകങ്ങളെടുക്കാൻ ക്ലാസ്സ്റൂമിലേക്കു നടക്കവേ രേവതി പറഞ്ഞു, " എടീ സാബിറാ എന്താണെടീ സിസ്റ്റർ ഈ ജാൻസിയെ മാത്രം ഒറ്റയ്ക്കു വിളിച്ചത്"

" ആവോ.എനിക്കറിയില്ലെടീ. നീ അവളോടു ചോദിച്ചു നോക്ക്"

" പിന്നേ... എനിക്കെങ്ങും വയ്യാ. അവൾക്കു ഭയങ്കര ഗമയാ"

ഇരുവരും ക്ലാസ്റൂമിലെത്തി പുസ്തകങ്ങളും ചോറ്റുപാത്രവും എടുത്തു വെളിയിലിറങ്ങി. കുട്ടികളൊക്കെ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മത്തായിച്ചേട്ടൻ അങ്ങോട്ടു വന്നു.

" പുസ്തകം എടുത്തില്ലേ.ഇനി വേഗം പൊക്കോ രണ്ടാളും." ഇതും പറഞ്ഞ് ചേട്ടൻ അവരുടെ ക്ലാസ്റൂമും അടച്ചു പൂട്ടാൻ തുടങ്ങി.

അവർ വേഗം തന്നെ സ്ക്കൂളിനു വെളിയിലിറങ്ങി. ഗേറ്റു കടന്നപ്പോൾ സാബിറ പറഞ്ഞു,

" എടീ നമുക്കൊന്നു പോയി നോക്കിയാലോ"

" എന്ത്?" രേവതി ചോദിച്ചു.

" അല്ലാ... സിസ്റ്റർ ജാൻസിയെ എന്തു ചെയ്യുകാണെന്ന്"

" എനിക്കു പേടിയാ. സിസ്റ്ററെങ്ങാനും കണ്ടാലോ"

" നമുക്ക് പുറകു വശത്തു കൂടി ചെന്നു നോക്കാം."

ഉള്ളിൽ പേടി തോന്നിയെങ്കിലും സ്റ്റാഫ്റൂമിൽ എന്താണു നടക്കുന്നതെന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ കൊണ്ട് രേവതി സാബിറയോടു യോജിച്ചു.

സ്ക്കൂളിന്റെ പരിസര പ്രദേശമാകെ വിജനമാണ്. റോഡിന്റെ അപ്പുറത്തുള്ള ഉമ്മറിക്കായുടെ മിഠായിപ്പീടികയും അടച്ചിരിക്കുന്നു. പിള്ളേരൊക്കെ പോയതിനാൽ ഇനി കച്ചവടം ഒന്നും നടക്കില്ലായെന്നു അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാകണം ഉമ്മറിക്കായും പീടിക പൂട്ടിപ്പോയത്...

" മത്തായിച്ചേട്ടൻ പോകട്ടെ. എന്നിട്ടകത്തു കയറാം" സാബിറ പറഞ്ഞു.

രണ്ടു പേരും കൂടി ഉമ്മറിക്കായുടെ പീടികയുടെ പുറകിൽ പതുങ്ങി നിന്നു...

അഞ്ചു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞ് മത്തായിച്ചേട്ടൻ വെളിയിലിറങ്ങുന്നതു കണ്ടു. സ്ക്കൂൾ ഗേറ്റടച്ചിട്ട ശേഷം മത്തായിച്ചേട്ടൻ തന്റെ സൈക്കിളിൽ കയറി സ്ഥലം വിട്ടു. രാജമ്മ ടീച്ചറും പോയിക്കാണും എന്നവരൂഹിച്ചു.ക*.മ്പി-കു-/ട്ടന്‍ഡോട്ട്നെ-റ്റ്.

ചുറ്റുപാടും നോക്കി ആരുമില്ലായെന്നുറപ്പു വരുത്തിയിട്ട് രണ്ടാളും ഓടി ഗേറ്റിനടുത്തെത്തി. സാബിറ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഗേറ്റു