Chapter Title : പോപ്പിൻസ് 2 [അപരൻ]

ഗ്രൂപ്പെടുത്തു കോളേജിൽ ചേർന്നിരുന്നു... അതിനു ശേഷം നേഴ്സിംഗ് പഠിച്ചു നേഴ്സായി. പിന്നെ കല്യാണം കഴിച്ച് ഗൾഫിൽ പോയെന്നറിഞ്ഞു.

പില്ക്കാലത്ത് ജാൻസിയുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചെന്നും അതോടെ ജാൻസിയും മകനും നാട്ടിലെത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നും ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു. ജാൻസിയിപ്പോൾ ടൗണിലെ ആശുപത്രിയിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണെന്നും... ...

" നീ എന്തോന്നാടീ ഓർത്തു നിൽക്കുന്നത്..."

സാബിറയുടെ ചോദ്യം രേവതിയെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുണർത്തി...

" ഓ... ഞാൻ നമ്മുടെ സ്ക്കൂൾ ജീവിതമൊക്കെ ഓർത്തു പോയി..." ചിന്തകളിൽ നിന്നും വർത്തമാനകാലത്തിലേക്കു തിരിച്ചെത്തിയ രേവതി പറഞ്ഞു.

" നമ്മുടെ ജാൻസി സംഭവമാണോടീ " സാബിറ ചോദിച്ചു.

" അതേടീ "

" സിസ്റ്ററും ടീച്ചറുമൊക്കെ ഇപ്പം എവിടെയുണ്ടോ ആവോ... പിന്നെ എടീ ജാൻസി ഇപ്പം സെന്റ്.മേരീസ് ഹോസ്പിറ്റലിലുണ്ട്. നേഴ്സിംഗ് സൂപ്രണ്ടാ... ഇപ്പം ഭയങ്കര തടിയൊക്കെ വച്ച്..."

" ങാ... ഞാനൊരു പ്രാവശ്യം അവളു ടൗണിൽ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. നേരിട്ടു കണ്ടില്ല. അവൾക്കിപ്പഴും പഴയ ജാഡയ്ക്കു കുറവൊന്നുമില്ലാ..." രേവതി പറഞ്ഞു.

" അങ്ങനൊന്നുമില്ലെടീ... പാവമാ... ഇന്നാളു എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടി വന്നു. ഒത്തിരി വർത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞു. ടൗണിൽ ഒരു വില്ലയിലാ താമസമെന്നു പറഞ്ഞു. സമയം കിട്ടുമ്പം ചെല്ലാനും വിളിച്ചു. നിന്റെ കാര്യവും അന്വേഷിച്ചു..." സാബിറ പറഞ്ഞു.

" എന്നാ ഭർത്താവു പോയതു കൊണ്ടാകും ജാഡയൊക്കെ കുറഞ്ഞത്..."

" ആവോ. എന്തായാലും എന്നോടു വല്യ സ്നേഹമാരുന്നു..."

ഒന്നു നിർത്തിയിട്ട് കുസൃതിച്ചിരിയോടെ സാബിറ തുടർന്നു,

" നീയന്നു തുമ്മിയതു കൊണ്ടാ. അല്ലേൽ അന്നു മുഴുവൻ കാണാമായിരുന്നു..."

" പോടീ ... എനിക്കു തുമ്മലു വന്നിട്ടല്ലേ... പിന്നെ കാണാൻ പറ്റിയ ഒരു കാര്യമേ..."

" അയ്യടീ ! അന്നു മിഴിച്ചു നോക്കി നിക്കുവല്ലായിരുന്നോ... എന്നിട്ടിപ്പം നല്ല പിള്ള ചമയുന്നു..."

" അതന്നല്ലേടീ "

" പിന്നേയ്... ഇന്നാരുന്നേൽ നീ കണ്ണുപൊത്തി നിന്നേനേം... ഒന്നു പോടീ..."

" പോടീ... വൃത്തികെട്ടവളേ..."

" ഇന്നിപ്പഴെങ്ങാനും സിസ്റ്ററു നിന്നെയിങ്ങനെയെങ്ങാനും കണ്ടിരുന്നേൽ നിന്റെ ഈ കുണ്ടിയിൽ കടിച്ചു ഞാന്നേനേ..." സാബിറ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് രേവതിക്ക് പാന്റീസു മാത്രം ധരിച്ചാണ് താൻ നിൽക്കുന്നതെന്ന ബോധമുണ്ടായത്... ഇടാനെടുത്ത നൈറ്റി കൈയിലിരിക്കുന്നു...

സാബിറ