Chapter Title : പൊടി പൊളിച്ച കളി [അമവാസി]

ഇവിടെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ കീഴിൽ ഇങ്ങനെ പണിക്കു നിക്കുമോ മനുഷ്യ.. ഞങ്ങളും ചോരയും നീര് ഉള്ള പെണ്ണുങ്ങൾ തന്നെ ആണ് നമ്മക്കും ഇണ്ടാവും വികാരവും ഒക്കെ പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഏതൊരു പെണ്ണിന്നും ചിലപ്പോ ഒക്കെ ഇഷ്ടം ആവുന്നത് തന്നെ ആണ് സെലിൻ : അച്ചായാ എന്തായാലും അച്ചായന് വേണെഗിൽ ഞങ്ങളെ പോലെ വേറെ 100 പണിക്കാരെ വേറെ കിട്ടും എന്നിട്ടും ഇത്രയും വലിയ മുതലാളിയുടെ ഒരു ഭാവം ഇല്ലാതെ നമ്മളിൽ ഒരാളെ പോലെ വന്നു നിന്ന്... ചിലതൊക്കെ അപ്പോ ഞങ്ങളും കണ്ടില്ലന്നു വെക്കും....ഒരു അച്ഛന്റെ പ്രായം ആയി എന്നുള്ള തോന്നൽ ഒന്നും വേണ്ട എന്നോട് ചോയിച്ചോ ഒളിച്ചും പാത്തും ഒന്നും മനപ്പിക്കാനോ നിക്കണ്ട ഞാൻ മനസ്സറിഞ്ഞു കാണിച്ചു തരാം സാബിയ : അതെന്താ സെലിനെ.. പിന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടും ആണോ ഈ നന്ദി കേടു കാണിക്കാൻ പോണത്... നിന്നെ പോലെ തന്നെ അച്ചായൻ എല്ലാർക്കും പ്രിയ പെട്ടത് ആണ്... അച്ചായൻ : എനിക്ക് നിങ്ങൾ ആരും ഒന്നിന് ഒന്ന് കുറഞ്ഞത് അല്ല എല്ലാരും ഒരേ പോലെ ആണ് അത് കൊണ്ട് ഒരേ പോലെയേ കാണു

അത് കഴിഞ്ഞു ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ പണികൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി... അരി പൊടിക്കാനും.. പിന്നെ കറി പൊടി പാക്ക് ചെയ്യാനും ഒക്കെ അതിനികടയ്ക്കു കസ്റ്റമീർ വെരുബ്ബോ അവർക്കു വേണ്ടത് എടുത്തു കൊടുക്കാനും ഓരോരുത്തരായി കണ്ടറിഞ്ഞു നിന്ന്...

വൈകുന്നേരം ടൗണിൽ പോയി വരുന്ന അച്ചായന്റെ വരവും കാത്തു എല്ലാരും നിന്ന്... അച്ചായൻ വന്നു അന്നത്തെ എല്ലാ കണക്കും കാണിച്ചു അച്ചായൻ തന്നെ ആണ് അവരെ അവരവരുടെ വിട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടുന്നത്... വന്നു അച്ചായന്റെ കയ്യിൽ 4 കവറുകൾ ഇണ്ടേ.. അതും വട്ടക്കട്ട് textile എന്ന് എഴുതിയ വലിയ കവറുകൾ ആണ് 4 ലും.. ഓരോന്ന് ആയി എല്ലാർക്കും കൊടുത്തു....

അച്ചായൻ : ഇത് സമ്പിയ നിനക്ക്... ഇത് സെലിനു... ശാന്തേ ദ മോളെ ഇത് പിടിക്ക്.. ആ പിന്നെ അതിൽ മറ്റേ പാടും ഇണ്ട് കേട്ടോ.. മീനു നിന്റെ പൊതി ദ.. പോയാലോ നമ്മക്ക്

അപ്പോ