Chapter Title : പൊട്ടന്റെ ഭാര്യ [അൻസിയ]

ഉടുത്ത് "

"ചെയ്യാം..."

"എന്ന ഞാൻ ചെല്ലട്ടെ..."

തലയാട്ടി സമ്മതം പറയുമ്പോ അവൾ വേറൊരു ലോകത്തായിരുന്നു.... മൗലവിയും ഭാര്യയും വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പോ ചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു...

"എങ്ങോട്ടാ...??

"ഇവളുടെ വീട്ടിലൊരു ചടങ്ങ്.... ഇപ്പോഴേ വൈകി വേഗം വിട്ടോ..."

"ഇത്താടെ വീട്ടിലേക്കാണോ...??

"ആഹ്.. എന്തേ...??

"അവിടുന്നൊരു മുക്കാൽ മണിക്കൂർ യാത്രയേയുള്ളൂ മകളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മോൻ വന്നിട്ട് അങ്ങോട്ട് പോകാനും പറ്റിയില്ല...."

"നീ പോയിട്ട് പോരെ അഞ്ച് മണിക്ക് മുന്നേ വന്ന മതി..."

"ഓ..."

"മോളിവിടെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയ അവർ...??

"ഒറ്റ ദിവസമേ നിന്നുള്ളൂ.... അവന് ലീവും കുറവാ..."

"ഓഹ്..."

ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര വേണ്ടിടത്തേക്ക് ചന്ദ്രൻ അവരെ മുക്കാൽ മണിക്കൂർ കൊണ്ട് എത്തിച്ചു... തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി അയാൾ റൈഹാനയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു...

"തിരിച്ച...??

"അരമണിക്കൂർ ഞാൻ എത്തും..."

"മഹ്..."

"ഇന്ന് പിന്നെ മുൻവാതിൽ വഴി കയാറാമല്ലോ അല്ലെ...??

"മഹ്... കയറാം..."

"റെഡിയായ നീ...??

"വന്ന മതി..."

"വെച്ചോ എത്തി..."

റൈഹാന ബെഡ് എടുത്ത് ഹാളിലേകിട്ട് അതിലൊരു വെള്ള പൂക്കളുള്ള ബെഡ് ഷീറ്റും വിരിച്ചു... ടീവിയിൽ കാര്ട്ടൂണ് കണ്ടിരുന്ന ഷെഫീഖിനെ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു...

"ഇക്കാ ചന്ദ്രേട്ടനിപ്പോ വരും ഇങ്ങോട്ടും എണീറ്റു പോകല്ലേ ട്ടോ..."

അവളെ നോക്കി വീണ്ടുമവൻ ടീവിയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു... റൂമിൽ ചെന്ന് ഇന്നലെ ഉപയോഗിച്ച എണ്ണയും ക്രീമും കൊണ്ടുവന്നവൾ ബെഡിന്റെ അരികിൽ വെച്ചു... മുറ്റത്തേക്ക് കാർ വന്നു നിന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അവളുടെ ഉള്ള് തുടിച്ചു... വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുന്നേ കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി ഒക്കെ ആണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി... അയാൾക്ക് മുന്നേ വാതിൽ മലക്കെ തുർന്നവൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു.... മുറ്റത്ത് തന്നെ നിന്ന ചന്ദ്രൻ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അമ്പരന്നു... കണ്ണെഴുതി പൊക്കിൾ കാണിച്ചു സാരിയും ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ശിൽപ്പം....

"വാ...."

അയാളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് റൈഹാന വിളിച്ചു... അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിടുമ്പോ അയാൾ അകമാകെ നോക്കി...

"ഇവിടെയാണോ....??

ബെഡ് താഴെ കണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു...

"ഇത് ടീവിയുടെ മുന്നിൽ തന്നെ ഇരിക്കും.. ചിലപ്പോൾ എണീറ്റ് പോയാലും മതി... ഇവിടെ ആകുമ്പോ