Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

ശ്വാസം മുട്ടിയതിനാലുള്ള നീർത്തുള്ളികൾ അപ്പോഴും പൊഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പരിഭവത്തോടെ, എന്നാൽ പ്രണയാതുരമായ ഒരു നോട്ടം ഗന്ധർവ്വന് നേരെ എറിഞ്ഞു.

​വേദിക (കിതച്ചുകൊണ്ട്): "ഗന്ധർവ്വാ... നിങ്ങൾ എന്നെ കൊന്നു കളയാൻ നോക്കുവാണോ? ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഞാൻ പിടയുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ഇത്രയും വലിയൊരു സാധനം എങ്ങനെയാ ഒരാളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇങ്ങനെ... എനിക്ക് വയ്യ."

​അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ പരിഭവം കേട്ട് ഗന്ധർവ്വൻ പതുക്കെ മന്ദഹസിച്ചു. അവൻ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ വിയർത്തുതുടുത്ത നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഒരു ചുംബനം നൽകി. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വശ്യമായ ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞുനിന്നു.

​ഗന്ധർവ്വൻ: "ക്ഷമിക്കൂ ദേവി... നീയറിയണം, ഇത് പ്രാചീനമായ 'കാമസൂത്ര'യിലെ അതീവ വികാരഭരതമായ ഒരധ്യായമാണ്. 'ഔപരിഷ്ടകം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ലീല പുരുഷസഹജമായ കാമത്തെയും ഊർജ്ജത്തെയും അതിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിക്കാൻ കെൽപ്പുള്ളതാണ്. നിന്റെ ഈ അധരങ്ങളുടെ ചൂടേറ്റപ്പോൾ ഞാനറിയാതെ ആ വേഗതയിൽ ലയിച്ചുപോയി."

​വേദിക: "എന്ത് കാമസൂത്രയാണെങ്കിലും ശരി... ഞാനിപ്പോ ചത്തുപോയേനെ. ഇത്രയും നേരം ശ്വാസം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല."

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ആ തൂണിൽ ചാരുന്നതും നോക്കി ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി

.

​ഗന്ധർവ്വൻ: "സാരമില്ല എന്റെ സുന്ദരി... എങ്കിൽ ഇനി നീയിത് ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ദേവിക്ക് ഇതിലും വലിയ അനുഭൂതികൾ നൽകാൻ എനിക്ക് സാധിക്കും. നിന്റെ ഈ പൂമേനിയിൽ ഒരു വീണ മീട്ടുന്നതുപോലെ ഞാൻ രാഗങ്ങൾ തീർക്കാം. വരൂ..."

​ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ സാവധാനം ആ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് വീണ്ടും കിടത്തി. പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു. വേദിക തന്റെ നഗ്നമായ ഉടൽ വിറയലോടെ ആ തറയിൽ വിരിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ പാദങ്ങൾക്കരികിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു.

​അവൻ ആദ്യം അവളുടെ വലതുകാലിലെ തള്ളവിരൽ പതുക്കെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലാക്കി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. പാദത്തിന്റെ വിരലുകൾ തൊട്ട് അവൻ നാവുകൊണ്ട് ഈണത്തിൽ നക്കിത്തുടങ്ങി. വിരലുകൾക്കിടയിലെ മൃദുവായ ഭാഗങ്ങളിൽ അവന്റെ നാവിന്റെ ചൂടേറ്റപ്പോൾ വേദികയ്ക്ക് ഒരു വിചിത്രമായ സുഖം അനുഭവപ്പെട്ടു.

പാദത്തിന്റെ കുഴികളിലൂടെ അവന്റെ അധരങ്ങൾ പടർന്നു കയറി.

​അവൻ സാവധാനം അവളുടെ കണങ്കാലുകളിലേക്ക്