Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകളാൽ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവരുടെ നഗ്നമായ ഉടലുകൾ തമ്മിൽ ഉരസുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ചൂട് ആ തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു.

ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ മുഖം അവളുടേതിനോട് വല്ലാതെ അടുപ്പിച്ചു. അവരുടെ മൂക്കുകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന ഓരോ നിശ്വാസവും മറ്റൊരാളുടെ മുഖത്ത് ആവിയായി പടർന്നു.

ഗന്ധർവ്വൻ (മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ): "ദേവി... നിന്റെ ഈ ഉടലിൽ പുഷ്പിച്ച അനുഭൂതികൾക്ക് ഗന്ധർവ്വലോകത്തെ ഏതൊരു സംഗീതത്തേക്കാളും മാധുര്യമുണ്ട്. നീ ഇപ്പോൾ തളർന്നോ?"

വേദിക (അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി): "എനിക്ക്... എനിക്ക് വാക്കുകളില്ല ഗന്ധർവ്വാ. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും ഇങ്ങനെയൊന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടില്ല. പുണ്യാളനെ സ്നേഹിക്കുന്ന എനിക്ക് ഇത് തെറ്റാണോ എന്നൊരു ഭയം ഉള്ളിൽ ബാക്കിയുണ്ട്."

ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ താഴത്തെ ചുണ്ടിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു. അവൻ ആ ചുംബനം അല്പം കൂടി ദീർഘിപ്പിച്ചു.

ഗന്ധർവ്വൻ: "ഇത് തെറ്റല്ല ഭവതീ... ഇത് പ്രകൃതിയുടെ നിയമമാണ്. ശിലയിൽ നിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിച്ചവൾക്ക് ഗന്ധർവ്വൻ നൽകുന്ന അമൃതാണിത്. പുണ്യാളൻ നിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്നേഹിക്കട്ടെ, പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ഉടലിന്റെ വശ്യത ഇന്ന് എനിക്കുള്ളതാണ്."

അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വിടവിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പതുക്കെ ഉമ്മകൾ നൽകി. വേദികയുടെ കൈകൾ അവന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ പടർന്നു.

വേദിക: "നിങ്ങൾ എന്നെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്? ഈ സുഖം എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല. എന്റെ ശരീരം അത്രമേൽ തളർന്നുപോയിരിക്കുന്നു."

ഗന്ധർവ്വൻ: "ഇത് തുടക്കം മാത്രമാണ് ദേവി... ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം നിന്റെ ഉടലിൽ അലിയുമ്പോൾ നീ അറിയാൻ പോകുന്ന സത്യങ്ങൾ ഇതിലും വലുതാണ്."

അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിനിടയിൽ, താഴെ വീണ്ടും ഉദ്ധരിച്ചു കടുപ്പമേറിയ ഗന്ധർവ്വന്റെ ഭീമൻ പൗരുഷം അവളുടെ തുടകളിൽ തട്ടി നിന്നു.

ആ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ വേദികയുടെ ഉള്ളിലെ കാമം വീണ്ടും ഉണർന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ മേൽക്കോയ്മയിൽ നിന്നും സ്വയം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

അവൾ തന്റെ നഗ്നമായ കാലുകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ ഇടുപ്പിന് ഇരുവശത്തുമായി വെച്ച് അവന് മുകളിലായി കയറി ഇരുന്നു. അവളുടെ