Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

പതുക്കെ മാറ്റി.

ഗന്ധർവ്വൻ: "ഇതിൽ നാണിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു ദേവി? ഞാൻ നിന്റെ പ്രസാദം സേവിച്ചതാണ്. അതിമനോഹരമായ, അമൃതിനേക്കാൾ മധുരമുള്ള നിന്റെ പ്രസാദം! ഈ ഭൂമിയിൽ ഇത്രയും രുചികരമായ മറ്റൊന്നില്ല."

വേദിക (കുറുമ്പോടെ): "അതൊക്കെ വെറും പുകഴ്ത്തലാണ്. നിങ്ങൾ ഗന്ധർവ്വന്മാർ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളോടും ഇങ്ങനെ തന്നെയാവും പറയുന്നത്, അല്ലേ?"

ഗന്ധർവ്വൻ (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): "എല്ലാവരോടുമല്ല ഭവതീ... നിന്റെ ഈ ഉടലിനും ഈ ഗന്ധത്തിനും ഒരു പ്രത്യേക വശ്യതയുണ്ട്. നൂറുവർഷത്തെ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ദൈവം തന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനമാണ് നീ. നിന്റെ ഈ പരിഭ്രമവും നാണവുമാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്."

വേദിക: "എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ ഈ കിടക്കുന്നത് സാക്ഷാൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ കൂടെയാണോ എന്ന്. പുണ്യാളൻ ഇതറിഞ്ഞാൽ എന്നെ കൊല്ലും."

ഗന്ധർവ്വൻ: "പുണ്യാളൻ ഇതൊരിക്കലും അറിയില്ല ദേവി. ഇത് നിനക്കും എനിക്കും ഈ കാടിനും മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യം. ഇനി പറയൂ... ഈ ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്നേഹം നിനക്ക് ബോധിച്ചോ?"

വേദിക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ സാവധാനം അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. അവളുടെ മൗനം സമ്മതമാണെന്ന് ഗന്ധർവ്വന് മനസ്സിലായി. മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം ആ കൽമണ്ഡപത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു അധ്യായം കുറിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തറയിൽ, പാലപ്പൂക്കളുടെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം പുണർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റ് കണ്ണടച്ചു കിടന്ന വേദിക, പെട്ടെന്ന് തന്റെ തുടകളിൽ തട്ടുന്ന വന്യമായ ഒരു തടിപ്പ് അറിഞ്ഞു. അത് സാധാരണമായ ഒന്നല്ലെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീസഹജമായ ബോധം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

കൗതുകം അടക്കാനാവാതെ, വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ