Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 2 [LEENA] [Updated]

എന്നാലും പപ്പ നിർത്തില്ല. തല പൊളിഞ്ഞ് തലച്ചോർ ചിതറിയാലും ഇഷ്ടിക പൊടിഞ്ഞാലും പപ്പ കലിതീരും വരെ തല്ലും. തല്ലിക്കൊന്ന് കായലിലെറിയും. പ്രളയജലത്തിനു മുകളിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്ന എന്റെ ജഡത്തെ ഭയത്തോടെ ഞാൻ സങ്കല്പിച്ചു.

കാറ്റും ഓളവും പപ്പയുടെ കൂർക്കം വലിയും മാത്രം. എന്തൊരു മനുഷ്യൻ! ഈ ദുരിതത്തിലും ഇത്ര ഗാഢമായി ആർക്കെങ്കിലും ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ?

നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു. അമ്മയുടെ ശ്വാസത്തിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല, ഞാൻ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ചു. ഭാഗ്യം! അറിഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അങ്ങനെതന്നെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു. കുണ്ണ ഒന്ന് അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. എടുത്ത് അകത്തിട്ടാലോ? എന്നിട്ട് ഇതുവരെ നടന്നതൊക്കെ ഒരു ദുഃസ്വപ്നമാണെന്ന് കരുതി മറക്കാം. ഉറങ്ങാം. അമ്മയുടെ നിഷ്കളങ്കനായ പുന്നാരമകനായി‌ നാളെ ഉണർന്നെഴുന്നേൽക്കാം. ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു അമ്മയോട് ചേർന്നുകിടന്ന് തല ചരിച്ച് ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കിടപ്പായി.

പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ ഉടൽ ചലിച്ചു. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അമ്മ ഇടുപ്പിലിരുന്ന കൈ വലിച്ച് മുകളിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ചെവിക്ക് മുകളിൽ തല ഒന്ന് ചൊറിഞ്ഞു‌. ഞാൻ മരവിച്ചപോലെ കിടന്നു.

തല ചൊറിഞ്ഞ കൈ തലയ്ക്ക് മുകളിലേയ്ക്ക് തന്നെ അമ്മ വച്ചു. കൈക്കുഴയും കൈപ്പത്തിയും ചുരുണ്ട് ടാങ്കിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ഇടിച്ചുനിന്നു. ചെരിഞ്ഞുകിടന്ന്, കൈ തലയ്ക്ക് മുകളിലേയ്ക്ക് നീട്ടിവച്ച് അമ്മ വീണ്ടും ഉറക്കമായി.

ചെകുത്താനെ കണ്ടതുപോലെ വിറങ്ങലിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു എന്നാണ് വിചാരിച്ചത്. ആ ഭയപ്പാടോടെ, അമ്മയുടെ മുതുകിലൊട്ടിയ തളർന്ന കുണ്ണയുമായി, അമ്മയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ചുണ്ടുമായി വീണ്ടും ഞാനാ കിടപ്പ് തുടർന്നു.

നേരം പിന്നെയും കടന്നുപോയി. ജലമൊരുപാട് ഒഴുകിമറഞ്ഞു. മണി എത്രയായിക്കാണും? നേരം വെളുക്കാറായിട്ടുണ്ടോ? ഇതൊരു തീരാത്ത രാത്രിയാണ്.