Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]
ഉരഞ്ഞ് കയറിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു. വീണ്ടും ചൂട് കൂട്ടുകയായിരുന്നു. വഴുവഴുപ്പ് കൂട്ടുകയായിരുന്നു. ആ വഴുവഴുപ്പ് കൊഴുത്ത് വരികയായിരുന്നു.
ഞാൻ അമ്മയെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ കൈവിരലുകളുടെ ചലനം പയ്യെ ഞാൻ കുറ്റബോധത്തോടെ മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അത് നിർത്താനെനിക്ക് ആയില്ല. മുലയിലമർന്നിരിക്കുന്ന വലതുചെവികൊണ്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ മുലകളിൽ തടവി. കവിളുകൾ ആ പഞ്ഞിക്കെട്ടിൽ അമർന്നു. എന്റെ മുടിയിൽ ഞാൻ മുലയിലുരയുന്നതിന്റെ ഘർഷണം അറിഞ്ഞു. പുറത്ത് തൂങ്ങിനിന്ന ഇരുണ്ട ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു മിന്നൽ പുളഞ്ഞിറങ്ങി. നേർത്ത ഇരമ്പം കേൾക്കാം. അമ്മയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നോ? അതോ മഴ വരുന്നതോ? ഞാൻ ഇടതുചെവികൊണ്ട് കാതോർത്തു. പപ്പ പറഞ്ഞ മഴ വരികയാണ്.
"ഒരമ്മ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുമ്പോൾ എത്ര വേദന സഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയുമോ? ഏതാണ്ട് എത്രയോ എണ്ണം എല്ലുകളൊടിയുന്നത്ര വേദന അമ്മ സഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണു ഡോക്ടർമാർ പറയുക. നിന്നെ പ്രസവിക്കാൻ ആറു മണിക്കൂറാണ് ഞാൻ ആ വേദന അനുഭവിച്ചത് വാവേ. അങ്ങനെ ആ വേദന മുഴുവൻ തിന്ന് അത്ര മണിക്കൂറുകൊണ്ട് നിന്നെ തിക്കിയിറക്കിയെടുത്ത എന്റെ ആ സ്ഥലത്തേയ്ക്കാണ് നീ നിന്റെ.. നിന്റെ.. അത് കൊണ്ടുവന്നു കയറ്റിയത്. അമ്പലം പോലെ കരുതേണ്ടയിടത്താണു വാവേ നീ എല്ലാം മറന്ന് വൃത്തികേട് ചെയ്തത്." അമ്മയുടെ അവസാനവാക്കുകൾ ഏതാണ്ട് മഴയിരമ്പത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.
അമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിലേയ്ക്ക് ചിത്രങ്ങളായി വന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് പപ്പ അമ്മയെ ഞാനിന്ന് ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്തത്, അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ പാലൊഴിച്ചത്, അമ്മ ഗർഭിണിയായത്, എന്നെ നൊന്തുപെറ്റത്, വളർത്തിയത്, ഒടുവിലിന്ന് ഞാൻ എന്നെ പെറ്റ ആ പൂറിലേയ്ക്ക് കുണ്ണ കയറ്റിയത്. എനിക്ക് തല മന്ദിച്ചതുപോലെ തോന്നി. കുണ്ണ വെട്ടിവിറയ്ക്കുകയാണ്. നെറ്റി വിയർക്കുന്നത് അമ്മയുടെ മുലയിലെ ഉരസലിൽ ഞാനറിഞ്ഞു. കണ്ണീരിന്റെ ഒട്ടൽ വിയർപ്പിൽ അലിഞ്ഞു പോകുന്നു. വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുകയാണ്. ഇതെന്തുതരം അവസ്ഥയാണ്? കുറ്റബോധവും കഴപ്പും!!? കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ മനസ്സുകൊണ്ട് ചിന്തിച്ച് എനിക്ക് തലപെരുക്കും പോലെ
💬 Comments
View all comments