Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

കണ്ണടച്ച് കിടക്കുവാണ്. എന്തെങ്കിലും ഒരു അനക്കത്തിനായി ഞാൻ അമ്മയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എത്രനേരം നോക്കി എന്നറിയില്ല. ഒടുവിൽ നേരിയ ശ്വാസം ഞാൻ അമ്മയിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ചെയ്തു കൂട്ടിയതിന്റെ ഭീകരതയും ആഴവും അപ്പോഴേക്കും എന്നെ പൂർണമായി പിടി കൂടിയിരുന്നു. സ്വന്തം മാതാവിനെ ഞാൻ കാമത്തോടെ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു! അതും അമ്മയുടെ ഇഷ്ടത്തിനു വിരുദ്ധമായി ബലം പ്രയോഗിച്ച്! ഒരു മകനും ഒരമ്മയോടും ചെയ്യരുതാത്തത്! ദൈവമേ! എന്തൊരു പാപം! ഞാൻ മുഖം പൊത്തി ഇരുന്നു. എനിക്ക് കരച്ചിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണിൽ നിന്ന് നീരൊഴുകി കൈപ്പത്തിയിൽ നിറയുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

അമ്മയെ ഇനി എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യും? അതോർത്തപ്പോൾ ഭൂമി പിളർന്ന് അങ്ങ് ഇല്ലാണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. ഇനിയൊരിക്കലും അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മകന്റെ നിഷ്കളങ്കതയയോടെ നോക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. ഞാൻ തെറ്റു ചെയ്തിരിക്കുന്നു. കടുത്ത തെറ്റു ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനേപ്പോലെ ഇപ്പോഴും എന്നെ കൊഞ്ചിച്ചും ലാളിച്ചും സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ സ്നേഹനിധിയായ അമ്മയെ ഞാൻ ബലാൽക്കാരമായി എന്റെ കാമവെറിക്ക് ഇരയാക്കിയിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഉറക്കെ അലറിക്കരയണമെന്ന് തോന്നി.

അമ്മയെ ഉണർത്താതെ മെല്ലെ ഞാനെഴുന്നേറ്റുനിന്നു. പുറത്ത് എന്റെ മനസ്സുപോലെ തന്നെ കറുത്തുമൂടിയ ആകാശം പെയ്യാൻ കൊതിച്ച് കനത്തുതൂങ്ങി നിൽക്കുന്നു. മങ്ങിയ അന്തരീക്ഷം തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് ദുഖപൂർണമായി മയങ്ങുന്നു. സൂര്യൻ എവിടെയുമെങ്ങുമില്ല.

ഞാൻ തല തിരിച്ച് അമ്മയെ നോക്കി. പാവം, ടാങ്കിന്റെ നിലത്ത് വെറും തറയിൽ ആ പാവാട മാത്രമണിഞ്ഞ് മയങ്ങി കിടപ്പാണ്. എന്റെ ആക്രാന്തമാണോ അമ്മയെ ഈ അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചത്? എനിക്ക് ആ ചിന്തയിൽ ഒട്ടും അഭിമാനം തോന്നിയില്ല. ആത്മനിന്ദ ആയിരുന്നു. ഉള്ളിൽ നിറയെ കയ്പ്പ്