Chapter Title : പ്രണയ രാമഴയില് കുതിര്ന്ന് [സ്മിത]
നോക്കിയാണ് ചോദ്യം.
“ഇല്ല...”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ഇന്നലെ ശരിക്കുമുറങ്ങിയോ?”
“പിന്നില്ലേ..!”
ഞാനൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു.
കണ്ണുകള് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം എന്റെ ദേഹം മുഴുവന് അമര്ത്തി തൊടുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
“ഒന്ന് ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റപ്പോള് നീ എന്ത് സുന്ദരി ആയെന്നറിയോ, ഹെലന്?”
ആ പ്രശംസയെ ഞാന് പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിട്ട് അദ്ധേഹത്തെ നോക്കി.
ഇന്നലെ രാത്രി ഭര്ത്താവ് എന്ന് പറയുന്ന മനുഷ്യന് കാണാന് കഴിയാത്തത് അയാളേക്കാള് നൂറിരട്ടി സൌന്ദര്യവും ആരോഗ്യവുമുള്ള ആള് കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു!
എന്റെ സൌന്ദര്യം!
സൌന്ദര്യത്തെ പുകഴ്ത്തിയത്തിനു പകരം വീണ്ടും ഞാന് പുഞ്ചിരിയിലൂടെ തിരികെ നല്കി.
അപ്പോഴാണ് എന്റെ കണ്ണുകള് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് നോക്കിയത്. തുടയുടെ പകുതി എത്തുന്ന ഷോട്ട്സ് ആണ് അദ്ദേഹം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
തടിച്ച, കരുത്തുറ്റ, മാംസപേശികള് തുളുമ്പുന്ന തുടകള്. വെളുത്ത ഷോട്ട്സ്. പിന്നെ..
ഹോ!
എനിക്ക് നാണം കൊണ്ട് കണ്ണു പൊത്തണമെന്ന് തോന്നി. ഷോട്ട്സിന് മുമ്പില് മുഴ!
അത് ഇടയ്ക്ക് പൊങ്ങുന്നുണ്ടോ?
പെട്ടെന്നാണ് അത് കണ്ടത്.
ഷോട്ട്സിന്റെ മുമ്പിലെ മുഴയിലേക്ക് നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്ന എന്നെ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കുന്ന മിഥുന് സാര്!
ഞാന് ഞെട്ടിപ്പോയി. ജാള്യതയും ചമ്മലും കാരണം ഞാന് അറിയാതെ മുഖം കുനിച്ചുപോയി.
പിന്നെ മുഖമുയര്ത്തിയപ്പോഴും അദ്ധേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് അതേ പുഞ്ചിരി. ഞാനും നാണത്തോടെ അദ്ധേഹത്തെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അതോര്ത്ത് പലഭാഗത്തേക്കും രക്ത മിരച്ചു കയറി.
“ഇതെന്നാ സാര്?”
ചമ്മല് മാറ്റാനും വിഷയം മാറ്റാനുമായി ഡിഷില് നിന്നും ഇറച്ചി കൊണ്ടുള്ള വിഭവം പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്ത് ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ബ്രൈസ്ഡ് പോര്ക്ക്...”
അത് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് നിന്നു.
“എന്റെ സ്പെഷ്യല് റെസിപ്പീ...”
“ഓ! യമ്മീ...!”
ഒന്നെടുത്ത് രുചിച്ച് ഞാന് എന്റെ അഭിനന്ദനമറിയിച്ചു.
“താങ്ക്യൂ...”
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹം എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ആണ് ഇപ്പോള്.
മദിപ്പിക്കുന്ന കൊളോണിന്റെ മണം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. ഇപ്പോള് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം പോലും എന്നെ തൊടുന്നുണ്ട്.
ഞാന് ബ്രൈസ്ഡ് പോര്ക്കിന്റെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ടേസ്റ്റ് വീണ്ടും വീണ്ടും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക് അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകള് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഷോട്ട്സിന്റെ മുമ്പിലെ മുഴയിലേക്ക് താഴ്ന്നു. കണ്ണുകള് ഉയര്ത്തിയപ്പോള് അദ്ദേഹം വീണ്ടുമെന്നെ നോക്കി
💬 Comments
View all comments