Chapter Title : പ്രണയ രാമഴയില് കുതിര്ന്ന് [സ്മിത]
നോക്കുന്നുണ്ട്, കെയര് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, സാര്...”
വിളറിയ ഭാവത്തോടെ, എന്റെ ചന്തിയില് അമര്ന്നിരിക്കുന്ന അന്യ പുരുഷന്റെ കൈയ്യിലേക്ക് നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു.
അവന് നോക്കി നില്ക്കെ മിഥുന് സാര് എന്റെ ചന്തി ഇടയ്ക്ക് പിതുക്കി അമര്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പാന്റ്റിയുടെ ലേസിലൂടെ കയ്യോടിച്ച് മറ്റേ ചന്തിയിലും അയാളുടെ കൈയ്യെത്തി. എന്നിട്ട് അയാള് എന്നെ നോക്കി.
“നേരാണോ ഹെലനെ?”
ഒന്ന് ഞെക്കി അയാള് ചോദിച്ചു.
“ഇവന് നിന്നെ ശരിക്കും നോക്കുന്നുണ്ടോ?”
“ശരിക്കും” എന്ന പദം ഒന്നമര്ത്തിയാണ് അയാള് പറഞ്ഞത്.
എനിക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. മിഥുന് സാര് ഒളിച്ചും പാത്തും ഒന്നുമല്ല എന്റെ ചന്തി പിടിച്ച് ഞെക്കുന്നത്. അത് കണ്ടിട്ടും അനക്കമൊന്നുമില്ലാതെ നില്ക്കുകയാണ് ഡെന്നിസ്. മാത്രമല്ല, പുഞ്ചിരിക്കുക കൂടി ചെയ്യുന്നു!
നിസ്സഹായനാണ് എന്നെനിക്കറിയാം. പക്ഷെ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് എന്താണ്?
അത് അയാളുടെ ബോസിന് ഒരു പ്രോത്സാഹനമല്ലേ? അയാളുടെ കീഴുദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഭാര്യയെ പരസ്യമായി ചന്തിക്ക് പിടിക്കാന്?
ദേഷ്യവും സങ്കടവും എന്റെ ഉള്ളില് പുകഞ്ഞു.
എങ്കിലും മര്യാദ കൈവിടാതെ പുഞ്ചിരിക്കാന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് പറഞ്ഞു:
“കുഴപ്പമില്ല, ഡെന്നിസ് എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്...”
“നല്ല കാര്യം...”
മിഥുന് സാര് പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് എന്റെ സ്കര്ട്ട് താഴേക്കിട്ടു. എന്നിട്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ ക്ലീനിംഗ് തുടര്ന്നു.
എന്റെ ഉള്ളില് നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ദേഷ്യം പുകഞ്ഞു കത്താന് തുടങ്ങി. മിഥുന് സാറിനോട് അല്ല. എന്റെ ഭര്ത്താവിനോടാണ് എനിക്ക് കൂടുതല് ദേഷ്യം തോന്നിയത്. പീഡാനുഭവമാണ്. എനിക്ക് ഉറക്കെ കരയാന് പോലും തോന്നി. ഇതുവരെ കാണിക്കാത്ത ദേഷ്യഭാവത്തില് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി ഞാന് കിച്ചണില് നിന്നും പുറത്തേക്ക് പോയി.
“ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു മൈരന് ആണോ നിങ്ങടെ ബോസ്സ്?”
കാറില്, തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോള് ഞാന് ഡെന്നിസിനോട് ചോദിച്ചു.
“നാറി, “പട്ടി” എന്നൊക്കെയാണ് എന്റെ ഏറ്റവും മുഴുത്ത തെറികള് അതുവരെ. എന്നാല് ഇന്നത് “മൈര്” വരെയെത്തി.
“ഇത്രേം ആണത്തമില്ലാത്ത ഒരു കെട്ട്യോന്! എങ്ങനെ നോക്കി നില്ക്കാന് കഴിഞ്ഞു എന്നെ അയാള് അങ്ങനെ തൊലി പൊളിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പം?”
അവന്റെ മുഖത്തെ നിസ്സഹായ ഭാവം അതിന്റെ പാരമ്യതയിലെത്തി.
“അതും കണ്ടോണ്ട്, ചുമ്മാ ഇളിച്ചോണ്ട് നിന്നതല്ലാതെ...ഹോ! എന്റെ ഈശോയെ!!”
“എടീ, ഞാന്!”
നിസ്സഹായതയും
💬 Comments
View all comments