Chapter Title : പ്രണയാരതി [ഏട്ടൻ]
പതിയെ നടന്നു.
റോഡിൽ നിന്നും കുറച്ച് ഉള്ളിലേക്കാണ് അവളുടെ വീട്, തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഒരു പറമ്പ് ആണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അയൽക്കാർ തെണ്ടികളുടെ ശല്യവും ഉണ്ടാവില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നൂറ് ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും. ആരാ, എന്താ, എന്തിനാ, എവടന്നാ.. ഹോ..
വീടിനു മുന്നിലെത്തി. ഡോർ അടഞ്ഞ് കിടക്കുവാണ്. ഞാൻ ഒരു മിനിറ്റു ആലോചിച്ചു നിന്നു. കാളിങ് ബെൽ അടിക്കണോ അതോ ഫോൺ വിളിക്കണോ,.. എന്നാ പിന്നെ രണ്ടും വേണ്ട. ജനലക്ക് പോയി വിളിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ച് സൈഡിലേക്ക് നടന്നു.
ജനാല പാളി ചെറുതായി തുറന്ന് കിടക്കുന്നുണ്ട്. പതിയെ അത് തുറന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. എൻറെ സുന്ദരി അവിടെ ഡ്രസ്സ് മാറുകയാണ്.കുളിച്ച് ഇറങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു. മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളം ഇറ്റുന്നുണ്ട്. പാവാടയും ഷിമ്മീസും ഇട്ടാണ് നിൽപ്പ്. അലമാരയിൽ എന്തോ തിരയുവാണ്. ടോപ് ആയിരിക്കും. ഞാൻ കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു. വിളിക്കാൻ ആഞ്ഞതും വാതിൽ തുറക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ടു. ദൈവമേ, ഇതിപ്പോ ആരാ.. എല്ലാരും പോകും എന്നാണല്ലോ അവള് പറഞ്ഞേ.. ഞാൻ വേഗം ചുമരിനോട് മറഞ്ഞു നിന്നു.
റെഡിയായില്ലേ? ഉള്ളിൽ ചോദ്യം.
ആരതി: ഞാൻ അതിനു വരണില്ലല്ലോ.. പറഞ്ഞതല്ലേ.. നീ പോണില്ലേ?
ശബ്ദം: ആ ഞാൻ പോവുന്നുണ്ട്. അവർ അങ്ങോട്ട് എത്തുമ്പോഴേക്കും പോരെ..
ആരതി: ആ... അത് മതി. പോവാൻ നോക്ക്..
ശബ്ദം: ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങും..
ഇതിപ്പോ ആരാണാവോ.. ഇനി അനിയൻ ആണോ??? പതിയെ തല എത്തിച്ച് നോക്കി.. ആൾ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അതെ. അനിയൻ തന്നെ ആണ്.
💬 Comments
View all comments