Chapter Title : പ്രണയാരതി [ഏട്ടൻ]

ഒച്ച കേട്ടു. ദൈവമേ, ഇതിപ്പോ ആരാ.. എല്ലാരും പോകും എന്നാണല്ലോ അവള് പറഞ്ഞേ.. ഞാൻ വേഗം ചുമരിനോട് മറഞ്ഞു നിന്നു. റെഡിയായില്ലേ? ഉള്ളിൽ ചോദ്യം. ആരതി: ഞാൻ അതിനു വരണില്ലല്ലോ.. പറഞ്ഞതല്ലേ.. നീ പോണില്ലേ? ശബ്ദം: ആ ഞാൻ പോവുന്നുണ്ട്. അവർ അങ്ങോട്ട് എത്തുമ്പോഴേക്കും പോരെ.. ആരതി: ആ... അത് മതി. പോവാൻ നോക്ക്.. ശബ്ദം: ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങും.. ഇതിപ്പോ ആരാണാവോ.. ഇനി അനിയൻ ആണോ??? പതിയെ തല എത്തിച്ച് നോക്കി.. ആൾ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അതെ. അനിയൻ തന്നെ ആണ്. ആനന്ദ്. പക്ഷെ, അവൾ ഡ്രസ്സ് മാറുന്നിടത്ത് ഇവനെന്താ?? ചോദ്യ ശരങ്ങൾ തലയിലൂടെ പാഞ്ഞു..

ആനന്ദ്: ചേച്ചീ ആരതി: എന്താടാ ചെക്കാ? ആനന്ദ്: ഒന്നുമില്ല. ആരതി: ഇതെന്താ ആളെ കളിയാക്കാ? എന്താ കാര്യമെന്ന് വെച്ചാ പറ.. ചേച്ചി സുന്ദരിയാ ട്ടോ... ശ്യോ .. അതിപ്പം എനിക്ക് അറിയാം.. ന്താണാവോ ഒരു സുഖിപ്പിക്കൽ .. ഏയ്..ഒന്നും ഇല്ല.. നീ പോണില്ലേ ചെക്കാ? അവര് അന്വേഷിക്കും. ആ.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പോവാം. ചേച്ചി ഇവടെ ഇരുന്നേൻ. അവൻ ആരതിയെ പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി. ഇവൻ ഇത് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണോ ദൈവമേ?? എൻറെ നെഞ്ച് ഇടിച്ച് തുടങ്ങി. ഇപ്പോ ഒച്ച വെച്ചാൽ അവൻ നാട്ടുകാരേം വിളിച്ച് കൂട്ടി എന്നെ പഞ്ചറാക്കും എന്ന ഉൾവിളി വന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ സൈലൻറ് ആയി നോക്കി നിന്നു. ആരതി അതേ വേഷത്തിലാണ്. പാവാടയും ഷിമ്മീസും. അവൻ അവളെ വട്ടം പിടിച്ചു. ചേച്ചീ.. ഞാൻ കുറെ നാളായില്ലേ ചോദിക്കുന്നു.. ഒന്ന് സമ്മതിച്ചൂടെ.. ആരതി: ഏയ് അതൊന്നും ശരിയാവില്ലടാ. ആനന്ദ്: അതൊന്നും കുഴപ്പം ഇണ്ടാവില്ല. ഇപ്പോ ആരും ഇല്ലല്ലോ. ആരതി: വേണ്ട. നീയിപ്പോ പോവാൻ നോക്ക്.. ആനന്ദ്: ചേച്ചീ.. പ്ലീസ്.. ഒറ്റ തവണ.. ആരതി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ അവളെ ഒന്നുകൂടെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു സമ്മതം ഞാൻ കണ്ടു. കാഴ്ചക്കൊപ്പം എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും കൂടി.. പതുക്കെ ഷിമ്മീസ് ഊരി മാറ്റി , അവൾ കൈ പൊക്കിക്കൊടുത്തു.