Chapter Title : പ്രണയരതി 2 [കിരാതൻ'S]

എന്റെ അടുത്തെത്താൻ സാദ്ധിച്ചു.

അവരുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കണ്ടപ്പോഴാണ് അവരുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച സഹനം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത്. ഇര വഴുതിപ്പോയ വേട്ടക്കാരൻ അതിനെ തേടി വരുന്നത് പോലെ അവൻ വല്ല്യാമ്മീയുടെ അടുത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞെത്തി. അവനിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാനായി വല്ല്യാമ്മീ എന്നോട് ചേർന്ന് നിന്നു. എന്നിട്ടും അവനിൽ വലിയ ഭാവമാറ്റങ്ങളില്ലാതെ അവന്റെ കൈ വരുന്നത് കണ്ട ഞാൻ വല്ല്യാമ്മീയുടെ അരയിലൂടെ വട്ടം പിടിച്ച് എന്നിലേക്കടുപ്പിച്ച് പിടിച്ചു. വല്ല്യാമ്മീ ആദ്യം ഞെട്ടിയെങ്കിലും പിന്നെ അവന്റെ കൈയ്യ് പിന്തിരിയുന്നത് കണ്ട അവർ ആശ്വസിച്ചുവെന്ന് ആ ശ്വാസതാളത്തിൽ മനസ്സിലായി.

"...വല്ല്യാമ്മീ..മഴ നിൽക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല.....എന്റെ ഒപ്പം ബൈക്കിൽ കയറുമെങ്കിൽ , നമുക്കതിൽ പോകാം....".

നിസ്സഹായത്തോടെ അവർ തലയാട്ടി. അങ്ങനെ അതിനും അവർ സംസാരിക്കാത്തതിൽ എനിക്ക് എന്തോ അതിന് വലിയ നീരസം തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ബാഗ് മുന്നിലേക്കിട്ട് ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ ഓടി. സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നെടുത്ത് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാകുബോഴേക്കും വല്ല്യാമ്മീയും ഓടി വന്നു. സ്പോർട്ട്സ് ബൈക്കായതിനാൽ അവർ കയറാൻ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടി. രണ്ടുകാലും ഒരു വശത്തേക്കിട്ടാണ് അവരിരുന്നത്. ഞാൻ വണ്ടി ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം മുന്നോട്ടെടുത്ത് ഓടിച്ചു.

കുറച്ച് ദുരം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കലുങ്കിന്റെ പണികാരണം വഴി ബ്ലോക്കായികിടക്കുന്നു. എന്ത് വരട്ടെ എന്ന വിചാരിച്ച് വലത് വശത്തേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് വണ്ടി തിരിച്ചു. സ്പോർട്ട്സ് ബൈക്കിന്റെ പുറകിലെ സീറ്റ് വളരെ ഉയർന്നതിനാൽ പുറകിലിരിക്കുന്ന വല്ല്യാമ്മീയുടെ ശരീര ഭാരം മുഴുവനും എന്റെ മേലേക്കായി. അതിനാൽ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ് ഞാൻ വണ്ടിയോടിച്ചിരുന്നത്. എന്നിലേക്ക് ഭാരം മുഴുവനും വരുന്നത് കണ്ട പാവം വല്ല്യാമ്മീ സൈറ്റിന്റെ പുറകിലേക്ക് നിരങ്ങിയിരിക്കാൻ നോക്കിയതും എനിക്ക് ബാലൻസ് തെറ്റി ബൈക്ക് വെട്ടിയതും ഒപ്പമായിരുന്നു.