Chapter Title : പ്രണയരതി [Dr. kirathan's]

സംസാരിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. നിശബ്‌ദ്ധമായി വിതുമ്പുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഹോസ്പിറ്റല്‍ അഡ്മിഷന്‍ ഫോം ഫില്‍ ചെയ്യാനായി ഞാനവളുടെ അടുത്ത് പേര്‍ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണവളുടെ പേര്‌ ഞാനറിയുന്നത്.

റീത്താ മാത്യൂസ്സ്.

ആ പേര്‌ പോലെ അവളിലും ആ അഴകുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സ്. കോട്ടയം പാലാ സ്വദേശി. അവള്‍ പറഞ്ഞതനുസ്സരിച്ച് ഫോം ഫില്‍ ചെയ്തു നേഴ്സ്സിന്‌ കൊടുത്തു.

ആ രാത്രി ഞാനും അവളും പരസ്പരം സംസാരിക്കാതെ ആ മുറിയില്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടി. ജനാലക്കപ്പുറം നക്ഷത്രത്തേ പോലെ തിളങ്ങുന്ന അബരചുബികള്‍ ആ നഗരത്തെ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങാത്ത തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങള്‍ പായുന്നു.

മരുന്നിന്റെ സെഡേഷനില്‍ അവള്‍ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി. ആ യാമത്തിന്റെ അവസാനത്തിലെപ്പോഴോ ഞാനും നിദ്രയില്‍ പുല്‍കി

കിഴക്ക് സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു. ആ പ്രഭയില്‍ ഞാനുണര്‍ന്നു. അവളെ നോക്കിയപ്പോല്‍ അവള്- ഉണര്‍ന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു.

മുറിയില്‍ പ്രഭാത പുലരിവെട്ടം സ്വര്‍ണ്ണ നിറം അവളുടെ മുഖത്തെ അതി സുന്തരമാക്കി. ആ ചുരുള്‍ നിറഞ്ഞ തിങ്ങിയ കാര്‍കൂന്തല്‍ ആ വെട്ടത്താല്‍ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രക്തപ്രഭാവസൂര്യനിലേക്ക് അവള്‍ കുട്ടിയുടെ കൌതുകത്താല്‍ നോക്കിയിരുന്നു.

"...കോഫി...കോഫീ...വേണോ...".

അവള്‍ ഒന്നും ഊരിയാടാതെ ആ സൂര്യനേ നോക്കി തന്നെ ഇരുന്നു.

"..ആരെയെങ്കിലും അറീക്കണോ...???.

അവള്‍ ദൂരേക്ക് നോക്കി വേണ്ടെന്ന് തലയാട്ടി.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ വന്നു. ഹൈട്ടെക് ഹോസ്പ്പിറ്റലിന്റെ സകല ദുര്‍മുഖവും ഞാന്‍ അറിയുവാന്‍ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. എല്ലാ ടെസ്റ്റും സ്കാനിങ്ങും കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എകദ്ദേശം എന്റെ ഒരു ക്രെഡിറ്റ് കാഡിന്റെ ലിമിറ്റ് താണ്ടാറായി. എങ്കിലും എനിക്കതില്‍ വിഷമം തോന്നിയില്ല. ആ ആക്സ്സിഡന്റില്‍ അരുതാത്തതെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചീരുന്നെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം.

ഉച്ചയോടെ എല്ലാ ടെസ്റ്റുകളുടേയും സ്കാനിന്റേയും റിസള്‍ട്ട് വന്നു. വലത് കൈയ്യില്‍ ചെറിയ ഒടിവുണ്ട്. കാലിലും കയ്യിലും നല്ല നീരുള്ളതിനാല്‍ അവള്‍ക്ക് സ്വയം എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ആ അവസ്ഥയിലും അവള്‍ എന്നോട് പോയിക്കോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞു. ജീവിതത്തില്‍ അവള്‍  കാണിക്കുന്ന ഈ ധീരത എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു.

"...റീത്ത...ഇല്ല ആരെങ്കിലും വന്നീട്ടെ ഞാന്‍ പോകുന്നുള്ളൂ....".

"...എയ്...അങ്ങനെ ആരും വരാനില്ല എനിക്ക്.....സാദ്ധിക്കുമെങ്കില്‍ ചെറിയ എതെങ്കിലും ഹോസ്പ്പിറ്റലില്‍ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യാമോ.....".

"...ഇവിടെ ...എന്താ കുഴപ്പം ...നല്ല ഹോസ്പ്പിറ്റലല്ലേ.....".

"....ഇത്ര വലിയ ഹോസ്പ്പിറ്റലിലെ ബില്ല്‌ കൊടുക്കാന്‍ എന്റെ