Chapter Title : പ്രണയവസന്തം [Manmadhan]

കണ്ണുകൾ.നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മാറിടങ്ങൾ,ഒതുങ്ങിയ വയർ,ഉരുണ്ട ചന്തി,എല്ലാം കൊണ്ടും അവൾ ഒരു അപ്സരസ്സ് ആയിരുന്നു.അവളെ ഓർത്ത് സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാത്ത ചെറുപ്പക്കാർ ആരും തന്നെ ഉണ്ടാകില്ല.എല്ലാവരുടെയും സ്വപ്നസുന്ദരിയായിരുന്നു അവൾ. കവല കഴിഞ്ഞ് അവർ വയലിനു നടുവിൽ ചെമ്മൺ റോഡിലൂടെ നടന്നു മുന്നോട്ട് നീങ്ങി."ഡി അവൻ ഇന്നും നിന്നെ നോക്കി

വെള്ളമിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ!!നിനക്ക് അവനെ അങ്ങ് പ്രേമിച്ചൂടെ ലീന ചിരിച്ചു.ഭാമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം വീർപ്പിച്ചുനടന്നു. "ഡി ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളൂ സോറി"ലീന അവളുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ് " അതിനു മറുപടി ആയി ഭാമ മൂളി."നിന്റെ സ്‌ഥാനത്തു ഞാൻ എങ്ങാനും ആണേൽ ഇപ്പൊ തന്നെ അവനോട് അങ്ങോട്ട് പോയി ഇഷ്ട്ടാണെന് പറഞ്ഞേനെ. എന്തു ചെയ്യാനാ ദൈവം നിന്റെ അത്ര സൗന്ദര്യം എനിക്ക് തന്നില്ലല്ലോ"ലീന സങ്കടത്തോടെ നടന്നു."ഡീ ലീനേ നീനക്ക് വിഷമായോ,ആരു പറഞ്ഞു നീ സുന്ദരിയല്ലെന്ന് നീ സുന്ദരി തന്നാ"ഭാമ ലീനയുടെ കവിളിൽ നുള്ളികൊണ്ട് പറഞ്ഞു."പോടീ കളിയാക്കാതെ"ലീന ചിരിച്ചു. ഭാമയ്ക്കും ലീനയ്ക്കും ഒരേ പ്രായമാണ്, രണ്ടുപേർക്കും പതിനെട്ടുതികഞ്ഞു.ചെറുപ്പം തൊട്ടേ അവർ ആത്മാർത്ഥസുഹൃത്തുക്കളാണ്,അവർ തമ്മിൽ ഒരു കാര്യവും മറച്ചുവയ്ക്കാറില്ല.ഒരു മനസ്സും രണ്ട് ശരീരവും പോലെ ആയിരുന്നു അവർ,പരസ്പരം കാണാതെ ഒരു ദിവസം പോലും അവർക്ക് പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ കഴിയില്ലാരുന്നു. "അവന് എന്നോട് പ്രേമമൊന്നുമല്ല"അവന്റെ നോട്ടം എന്റെ മുഖത്തേക്കല്ലല്ലോ വേറെ സ്ഥലത്തൊക്കെ അല്ലേ ഭാമ പറഞ്ഞു."നീ ആരുടെ കാര്യമാ ഈ പറയുന്നേ"ലീന തിരക്കി."ആ വർക്ക്‌ ഷോപ്പിലെ ആൾ"ഭാമ പറഞ്ഞു. "നീ അതിതുവരെ വിട്ടില്ലേ,ആട്ടെ അവൻ നിന്റെ എവിടേക്കാ നോക്കിയേ"ലീന ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു."ഒന്നൂല്ല "ഭാമ നാണിച്ചു താഴ്ത്തി."പറയെടി ചക്കരെ ലീന കെഞ്ചി. "ഇവിടേക്ക്