Chapter Title : പ്രണയവുംപൂക്കളും വർണശലഭങ്ങളും 1 [സ്പൾബർ]

വയ്യ… ഭയങ്കര വേദന…”..

തളർന്ന സ്വരത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു..ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും..?.എണീറ്റിരിക്കാതെ അവനെങ്ങിനെ കഴിക്കും… എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇവന് സംസാരിക്കാൻ പോലും ആരോഗ്യമുണ്ടാവില്ല.. കാർത്തിക അവന്റെ കയ്യൊന്ന് നോക്കി..

ചോരയും ചെളിയും കുഴഞ്ഞ് കിടക്കുകയാണ്..കയ്യിന്റെ ഉള്ളനടിയിൽ വരെ മുറിവുണ്ട്.. അവൾ പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല..ഇഢലി ചെറിയ കഷ്ണങ്ങളായി മുറിച്ച് സാമ്പാറിൽ മുക്കി അവന്റെ വായിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു.

അവൻ തല ചെരിച്ച് കിടന്ന് സാവധാനം കഴിച്ചു..

ചോര വാർന്ന മുഖത്ത് അവന്റെ കണ്ണീർ കൂടിക്കലരുന്നത് കാർത്തിക കണ്ടു.. അവൾ വളരെ പതിയെയാണ് അവനെ തീറ്റിയത്.. മൂന്ന് ദിവസം പട്ടിണി കിടന്ന മനുഷ്യന് ഒന്നായിട്ട് കുത്തിക്കേറ്റി കൊടുത്താൽ ശരിയാവില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം..

ഇടക്ക് വെള്ളവും കുടിക്കാൻ കൊടുത്തു.. ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന് പോലും വാരിക്കൊടുക്കാൻ യോഗമില്ലാതിരുന്ന താനാണ് യുവാവായ ഒരു പുരുഷന് വാരിക്കൊടുത്ത് തീറ്റിക്കുന്നതെന്ന് കാർത്തികക്ക് തന്നെ അൽഭുതമായി..

സമയമെടുത്ത് സാവധാനം ആ പതിനഞ്ച് ഇഢലിയും അവൻ കഴിച്ചു.. കുറച്ച് വെളളവും കുടിച്ച് പിന്നെയും അവൻ മയങ്ങിയ പോലെ കിടന്നു.. ഒരു മനുഷ്യന്റെ വിശപ്പ് മാറ്റിയതിന്റെ സന്തോഷം കാർത്തികക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും അടുത്തതായി എന്ത് ചെയ്യും എന്നവൾ ആകുലപ്പെട്ടു..

ഇവന് നടക്കാനാവില്ല.. ഇവിടെ കിടത്താനുമാവില്ല..ഇവനിപ്പോ അടിയന്തിരമായി വേണ്ടത് ഒരു ഡോക്ടറുടെ സഹായമാണ്.. പക്ഷേ അതിന് മുമ്പ് ഇവനാരെന്നറിയണം..എന്താണ് പറ്റിയതെന്നറിയണം.. തൽക്കാലം ഇവന്റെ വിശപ്പ് മാറിയല്ലോ..

ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കൊടുത്തു.. ഇനിയിവന്റെ ജീവന് ആപത്തൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. ഇനിയുള്ള സഹായമൊക്കെ ഇവനാരെന്നറിഞ്ഞിട്ട് മതി.. വെറുതെ താനെന്തിന് പുലിവാല് പിടിക്കണം.. കാട്ടിൽ നിന്ന് വെടിയേറ്റ ഇവനേതായാലും ചെറിയ പുള്ളിയൊന്നുമല്ല..

അങ്ങിനെ തീരുമാനിച്ച കാർത്തിക അവനുണരുന്നതും കാത്തിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് അവൾ