Chapter Title : പ്രണയവുംപൂക്കളും വർണശലഭങ്ങളും 4 [സ്പൾബർ]

കയറി സമദ് ടോർച്ചടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അവിടെ നിലത്തിട്ട മെത്തയിൽ ഒരാൾ കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു..

“ആരാ നിങ്ങൾ… ?”..

രാജൂന്റെ പേടിയോടെയുള്ള ചോദ്യം..

“ പേടിക്കണ്ട… എന്നെ തമ്പുരാട്ടി പറഞ്ഞയച്ചതാ… നിങ്ങൾക്കുള്ള ഭക്ഷണവുമായി വന്നതാ…”..

സമദ് സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു..

സമാധാനത്തോടെയുള്ള ഒരു നിശ്വാസം സമദ് കേട്ടു.. അവൻ കയ്യിലുള്ള കവറുകളെല്ലാം അവിടെ വെച്ച് അതിൽ നിന്നും മെഴുക് തിരിയെടുത്ത് കത്തിച്ചു.. ഇപ്പോൾ ആ ചെറിയ ഷെഡിൽ നല്ല പ്രകാശമായി..

അവർ പരസ്പരം കണ്ടു..ആ കിടക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ സമദ് ആകെയൊന്ന് നോക്കി.. എണീൽക്കാൻ വയ്യാതെ ഇവൻ കിടക്കുന്നതെന്തെന്ന് അവന് മനസിലായില്ല..പിന്നെയാണവൻ അവന്റെ കാലിലെ കെട്ട് കണ്ടത്..

ഈ ചെറിയ മുറിവുണ്ടായെന്ന് വെച്ച് ഇവനെണീൽക്കാൻ കഴിയില്ലേ..?.

“എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത്..?..നീ തമ്പുരാട്ടിയുടെ ആരാ… ?”..

സമദ് ചോദിച്ചു..

“ അത്…തമ്പുരാട്ടി… നിങ്ങളോടൊന്നും… പറഞ്ഞില്ലേ… ?”..

അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വേദന സമദ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു..

“ഇല്ല… എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല… ആരോ ഈ ഷെഡിൽ എഴുനേൽക്കാനാവാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു… അവനെ സഹായിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു… നീ ആരാ… ?..എന്താ പറ്റിയത്…

കാലിന് ഈ മുറിവ് എങ്ങിനെ പറ്റി… ?”..

രാജു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ കിടന്നു..പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു..

“ അത്… വെടിയേറ്റതാ…”..

സമദ് ഞെട്ടിപ്പോയി.. അത്യാവശ്യം ചെറിയ ഗുണ്ടായിസമൊക്കെ സമദിനുണ്ട്..എന്നാൽ അവനിത് വരെ ഒരു തോക്ക് നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ല.. അപ്പഴാ ഒരുത്തൻ വെടിയേറ്റ് കിടക്കുന്നത്..

ഈ വള്ളി താൻ പിടിക്കണോന്ന് അവനൊന്നാലോചിച്ചു..എന്നാൽ ഈ പണി തന്നെ എൽപിച്ചത് കാർത്തികത്തമ്പുരാട്ടിയാണ്.. ചെയ്യാതിരിക്കാനാവില്ല.. ജീവൻ പോയാലും തമ്പുരാട്ടി ഏൽപിച്ച പണി താൻ ചെയ്യും..

എന്നാലും ഇവനെങ്ങിനെ