Chapter Title : പ്രണയവുംപൂക്കളും വർണശലഭങ്ങളും 4 [സ്പൾബർ]

പാന്റിയുമാണ്..അവളുടെ മദജലത്തിൽ മുങ്ങിയ ആ പാന്റിയിൽ ഇപ്പോ മദജലത്തിന്റെ നനവില്ല..എല്ലാം അവൻ നക്കിക്കുടിച്ചിറക്കിയിരിക്കുന്നു..

എന്നാലും അവന് കൊതിമാറിയിട്ടില്ല.. ഇപ്പഴും അവനിടക്ക് ആ പാന്റി നക്കുന്നുണ്ട്..

തമ്പുരാട്ടിയോട് വലിയ തെറ്റാണ് താൻ ചെയ്തതെന്ന് സമദിനറിയാം.. അതിന് തമ്പുരാട്ടി തന്നെ ശിക്ഷിക്കുമോ എന്നൊന്നും അവനറിയില്ല.. വല്യ തമ്പുരാനോട് പറയുമോ എന്നും അറിയില്ല..

പറഞ്ഞാ തന്റെ കാര്യത്തിലൊരു തീരുമാനമാകും..എന്നാലും വേണ്ടില്ല..തന്നെ കൊന്നാലും വേണ്ടില്ല..സന്തോഷത്തോടെ താൻ മരിക്കും.. ഒരിക്കലും കിട്ടിയല്ലെന്നറിഞ്ഞ തമ്പുരാട്ടിയുടെ നെയ് പൂറ്റിലേക്ക് താൻ കുണ്ണ കയറ്റി..

അത് പോലെത്തന്നെ തനിക്ക് പ്രിയപ്പട്ടതാണ് തമ്പുരാട്ടിയുടെ പൂറ്റിലൊട്ടിക്കിടന്ന ഈ പാന്റീസ്..

ഇനി മരിച്ചാലും പ്രശ്നമില്ല..

മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ട് സമദ് എടുത്ത് നോക്കി.. തമ്പുരാട്ടിയാണ് വിളിക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞ ആദ്യം അവൻ നോക്കിയത് സമയമാണ്.. നേരം പന്ത്രണ്ടര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. കൊല്ലാനോ, വളർത്താനോ എന്നറിയില്ലെങ്കിലും അവനാ കോളെടുത്തു..

“ഹലോ തമ്പുരാട്ടീ… “..

തെല്ലൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ സമദ് വിളിച്ചു..

“അവൻ… രാജു… ഉറങ്ങിയോ… ?”..

ആദ്യം തന്നെ തമ്പുരാട്ടി അവനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചത് സമദിനൊരസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി..

“ അവനുറങ്ങി തമ്പുരാട്ടീ… “..

എങ്കിലും സമദ് ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു..

“ അവന്റെ വേദന മാറിയോ… ?”..

“ അറിയില്ല… എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല… “..

“ഉം… താനിപ്പം ആ ഷെഡിലാണോ… ?”..

“ അല്ല… പുറത്താ… “...

“ ഉം…താനിന്നെന്താ ചെയ്തതെന്ന് തനിക്കറിയോ… ?”..

ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു ദേഷ്യവും ഇല്ലെന്ന് സമദിന് മനസിലായി..

“ അത്…തമ്പുരാട്ടി വിരലിട്ടപ്പോ ഞാൻ സഹായിച്ചതല്ലേ… ?”..

“ ഞാൻ തന്നോട് പറഞ്ഞോ എന്നെ സഹായിക്കാൻ … ?”..

“വേണ്ട… പറയണ്ട… ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞങ്ങ് സഹായിച്ചതാ…