Chapter Title : പ്രസീദ

അയാളുടെ ഭാര്യ ഒരു സാധാരണ നാട്ടിമ്പുറത്തുകാരിയായിരുന്നു. പക്ഷെ കല്യാണ ദിനങ്ങളിൽ കണ്ട പ്രസന്നത, പ്രസീദയിൽ അസ്തമിക്കുന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അയാൾക്കൊരു കാര്യം മനസ്സിലായി, സുരേഷിന് ഇവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ പറ്റുന്നില്ല. അല്ലാതെ ഒരു കാരണവും കൂടാതെ പുതുപെണ്ണിന്റെ മുഖം വാടിയിരിക്കില്ല. സുരേഷാണെങ്കിൽ, പ്രസീദയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, അവളുടെ ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു, എന്നിട്ടും പ്രസീദ കൂടുതൽ മ്ലാനവദനയായിമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രസീദയെ കണ്ടാൽ ആണായി പിറന്ന ആരും കൊതിക്കും, അത് കൊണ്ട് തന്നെ, അനുജന്റെ ഭാര്യയെ രമേശ് കൊതിച്ചത് കുറ്റം പറയാൻ ഒക്കില്ല. എന്നും സ്വന്തം ഭാര്യയെ കളിക്കുമ്പോൾ, അത് പ്രസീദയാണെന്നു സങ്കൽപ്പിച്ചു, അയാൾ സായൂജ്യമടഞ്ഞു. പലപ്പോഴും, പ്രസീദ, വീട് അടിച്ചു വാരുമ്പോഴും, കുനിഞ്ഞു നിലം തുടയ്ക്കുമ്പോഴും, നിലത്തു ഇലയിട്ട് ചോറ് വിളമ്പുമ്പോഴും, അവളുടെ മുഴുത്തു സമൃദ്ധമായ മുലകളുടെ മുഴുപ്പ്, നെറ്റിയുടെ കഴുത്തിന്റെ വിടവിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണും, അതാലോചിച്ചു അയാൾ വാണമടിച്ചു കള യും. തന്റെ മുലയിലും ശരീരത്തിലും രമേശ് കൊതിയോടെ നോക്കി ഉമിനീരിറക്കുന്നതു പ്രസീദയും സായൂജ്യത്തോടെ കണ്ടു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. സുരേഷിന്റെ അത്ര നിറമില്ലെങ്കിലും, നല്ല ഉയരവും ഉറച്ചതുമായ ശരീരപ്രകൃതിയായിരുന്നു രമേശിന്. പ്രസീദയെ ഒന്ന് കിട്ടിയാൽ, അവളെ സംതൃപ്തയാക്കാമെന്നു അയാൾ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷെ അനിയന്റെ ഭാര്യയാണ്, അനിയത്തിയായി കാണേണ്ട കുട്ടിയാണ്, എന്ന് കരുതി മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുമെങ്കിലും, അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകൾ അയാളെ വീണ്ടും കാമാതുരനാക്കും. ആ സുന്ദരിയുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ കിടന്നു അവളെ ആസ്വദിക്കണം എന്ന് അയാൾ സ്വപ്നം കണ്ടു നടന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ രമേശിന്റെ അമ്മായിയമ്മ തീരെ വയ്യാതെ ആസ്പത്രിയിലായി. പരിചരണം ഏക മകളായ രമേശിന്റെ ഭാര്യയുടെ കടമയായി. റാപ്ത്രിയിൽ പുരുഷന്മാരെ വാർഡിൽ നിറുത്താത്തതു കൊണ്ട്, രമേശ് വീട്ടിൽ തിരികെ വരും. വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ളത് കൊണ്ട്, പ്രസീദയെ കുറിച്ചോർത്തു വാണമടിച്ചു കിടക്കാനെ നിവർത്തിയുള്ളു. മൂന്നാമത്തെ ദിവസം രാവിലെ തന്നെ രമേശ് അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൂടെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയി. പ്രസീദയും സുരേഷും ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ഉച്ചയോടു കൂടി ആശുപത്രി വിട്ടു. ഊണും കഴിച്ചിട്ട്, രമേശ് വീട്ടിലേയ്ക്കു തിരിച്ചു. അയാൾക്ക് വീട്ടിൽ വന്നു ഒന്ന് കിടക്കണം എന്ന് തോന്നി. " ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിൽ